Glen Hansard zoekt naar evenwicht
Glen Hansard, ‘Don+settle – (vol 1: Transmissions east) 
Na enkele goed ontvangen studio-albums zoals ‘This wild willing’ (2019) en ‘All that was east of me is west of me now’ (2023) brengt de Ierse singer-songwriter Glen Hansard met ‘Don’t settle – Transmissions East & West’ een nieuwe, tweedelige live-registratie uit. Het eerste deel verscheen recent. Het tweede luik zou ergens dit najaar uitkomen.
Van busker tot wereldbekende troubadour
Hansard is misschien wel het best gekend door de Oscarwinnende soundtrack ‘Once’ die hij samen met zijn toenmalige Tsjechische vriendin, pianiste/componiste Marketa Irglova maakte. Die leverde hem een hit (de ballad ‘Falling slowly’) en wereldwijde erkenning. Naderhand zou Hansard occasioneel aanknopen met zijn maatjes van The Frames, de (indie)rockgroep waarmee hij in de vroege jaren negentig grote furore maakte. Gaandeweg zou hij zich steeds vaker profileren als solo-artiest.
Storm, regen en pure bevlogenheid
Aanleiding voor deze nieuwe, tijdens twee volledig uitverkochte concerten in de Funkhaus studios (Berlijn) opgenomen live-release was een bijzonder optreden in Nederland. Meer bepaald in het Zuiderparktheater in Den Haag (2024). Het regende en stormde toen gewoon zo hard dat Hansard besloot om de overblijvende toeschouwers gewoon mee op het podium te vragen. Het markeert ergens de passionele bevlogenheid en scherpe intensiteit van Hansard als live-artiest.
Een performer die leeft voor het podium
Een van de meest interessante aspecten aan de liveconcerten van Hansard is dat hij altijd kan terugplooien op een meer dan ruime songcatalogus, met songmateriaal van onder meer The Frames, The Swell Season (het project met Irglova) als solo-materiaal. Waarbij dient gezegd dat hij vaak en graag knipoogt naar zijn eigen muzikale helden. Te weten rasartiesten als Leonard Cohen, Bruce Springsteen of Van Morrison. Evengoed duikt er tijdens diens bijzondere concerten die gekenmerkt worden door zowel authenticiteit als spontaniteit wel eens een fraai flardje dEUS (‘Hotellounge’) in de setlist op.
Hoe belangrijk het opnameproces in muziekstudio’s soms is, het is vooral en bij uitstek live dat de liedjes van de sympathieke troubadour Glen Hansard een heel eigen leven en betekenis krijgen. Dat blijkt ook uit deze nieuwe live-release. Die documenteert hoe de immer optimistisch ingestelde en goedlachse Ier nieuwe stappen in een reeds bijzonder succesvolle muzikale carrière zet. Hansard blijkt, zeker voor wie eerder al een van zijn optredens meemaakte, een van die muzikanten die live écht het verschil kunnen maken. Elk concert van Hansard blijkt een volledig op zichzelf staande belevenis.
Tussen gespierde rock en ingetogen folk
Een van de redenen daarvoor is dat Hansard zich nooit laat vastpinnen. Heel vrijuit plukt hij uit een alsmaar uitdijende songcatalogus. Daarbij valt op dat hij zowel trouw blijft aan zichzelf als aan zijn steeds groter wordende fanbase. Hansard is het type muzikant die helemaal voor zijn stiel leeft. Met eenzelfde muzikale interesse speelt hij buskend op straat als dat hij samen met metgezellen zoals Joe Doyle (bas) en Graham Hopkins (drums) de grootste concertzalen ter wereld naar zijn geheel eigen hand zet.
Evenwicht als rode draad
In dat parcours vormt ‘Transmissions’ (qua titel een voorzichtige hint naar het Songs Ohia project van Jason Molina) een fraaie momentopname. Zo hoor je in dit eerste deel van het tweeluik een wonderlijk gebalanceerde mengeling van krachtige, gespierde rocksongs zoals bijvoorbeeld het robuuste, fraai uitgesponnen ‘Don’t settle’. De initieel atmosferische rocksong verwerft langzamerhand de allure van een gebed of mantra. Of neem het met apocalyptische beelden verrijkte ‘Down on our knees’ of het ronduit onverslijtbare ‘Fitzcarraldo’ (The Frames). Terwijl er evengoed ruimte gemaakt wordt voor eerder ingetogen passages zoals onder meer ‘Back broke’ of het met streepjes weemoedige viool versterkte folkliedje/traditional ‘Carrickfergus’.
Zodoende krijgt de luisteraar hier deels de impressie van een op kolkende energie terend liveconcert waar af en toe gas teruggenomen wordt voor enkele net iets intiemere passages zoals ‘Wreckless heart’ of het liefdevol aan zijn voormalige vriend/trombonist Curtis Fowlkes opgedragen ‘Lowly deserter’. Die spanningsboog zou ergens de synthese kunnen zijn van deze nieuwe, prima liverelease van Glen Hansard waarin de grootste sterkte vooral in evenwicht zit.
Tussen ambitie en voorzichtigheid
Tezelfdertijd hoort er ook de kritische kanttekening bij dat deze nieuwe liveplaat wel goed de aanwezige sterktes van Hansard als solo-artiest vastlegt (brede songcatalogus, evenwichtige en gebalanceerde songkeuzes, interactie met publiek,..), maar als live-registratie misschien net iets teveel op veilig speelt en daardoor, eerlijk gezegd, heel minder sterk of overtuigend aandoet als het ijzersterke ‘Set list’ (The Frames). Er zijn bijzonder sterke momenten zoals onder meer opener ‘Don’t settle’ of een vitaal ‘Fitzcarraldo’ (The Frames) maar gaandeweg verliest het geheel, door de inclusie van enkele ballads, soms wat aan spankracht. Het mocht alles bijeen genomen dus iets ruiger en met iets meer ruimte voor improvisatie.
Desondanks doet ‘Transmissions : deel I’ niet enkel uitkijken naar het tweede deel van het tweeluik, maar vooral ook naar het ongetwijfeld intense concert van Glen Hansard in De Roma (16 mei, met in het voorprogramma Courtney Andrews). Info en tickets zijn hier te vinden.
