Planeet Notwist
In de Brusselse Botanique (Orangerie) speelde gisterenavond de door de broers Markus en Micha Acher aangestuurde band The Notwist ten dans. Met het recent verschenen ‘News from planet zombie‘ (Morr Music, 2026) op zak was dit het ideale moment om een van de meest innovatieve, hedendaagse bands aan het werk te zien. De begin jaren negentig opgerichte groep heeft overigens een zeer goede connectie met België. Dat bleek ook uit een bijzonder straf en deugddoend concert.
De dystopisch klinkende opener ‘Teeth’, met kaal gitaarrifje, minimale percussie en fragiele zang, suggereerde vervreemding en anonimiteit. Daarmee leek The Notwist een trage start te nemen. Evenwel wist de veelkoppige groep daarmee, aangestuurd door de zachtjes geprevelde teksten van zanger Markus Acher (“I won’t sing in vain / like all the others / I won’t get insane / like all the others // I will find my way / out of these buildings / I will find my way to you”) een volledig uitverkochte Orangerie voorzichtig een eerste prik toe te dienen.
Zo volgde in sneltempo de compacte en uiterst strakke single ‘X-ray‘. Donderende drums en popmelodieën, omwikkeld met nerveuze, driftige gitaren. Een hevige eruptie die duidelijk maakte dat deze groep er ook wel écht voor ging. Wie fan was van prikkelend gitaarwerk kon zijn of haar muzikaal hart iets later ook laven aan een krachtig en overtuigend ‘The turning’. Elders was er zoals tijdens het al wat oudere, met futuristische vocals verrijkte ‘Ship’ ook ruimte voor spannende, dolgedraaide elektronica.
Hoogtepunten? Zowat alles, eigenlijk. Om maar te zeggen : The Notwist haben so gut wie keinen fehler gemacht. De groep ging uiterst genereus door de eigen songcatalogus en pikte daarbij een brede doorsnede uit de verschillende albums op. Zodoende werd het publiek getrakteerd op een reeks Notwist klassiekers zoals ‘Pick up the phone’, ‘This room’ en ‘One with the freaks’ (“have you ever been / all messed up?”). Al dient zeker ook gezegd dat de balans met het nieuwe(re) werk zeer goed zat. Zo werden onder meer ‘Snow’, ‘Silver lines’ (met alweer stevige gitaren), ‘How the story ends’ en de instrumental ‘Propeller’ bovengehaald. Nummers die door het talrijk opgekomen publiek goed gesmaakt werden.
Dat The Notwist de kunst van het doseren in de vingers had, werd ook duidelijk met het tweeluik ‘Agenda’ / ‘Who we used to be’. Aan de hand van de eerste greep The Notwist kort terug op haar eigen roots, meer bepaald toen ze nog vuige post-hardcore met metal-accenten speelden. Om daarna quasi achteloos een koud bij het nekvel pakkend kampvuurliedje als ‘Who we used to be‘ te brengen. Die laatste bleek zowat het emotionele hart van het concert: “Miss your company / but you’re too far to see / who we used to be / who we used to be“.
Tegelijkertijd toonde het hoe deze groep echt uit talloze muzikale vaatjes tapte: pop, (indie)rock, hardcore, krautrock, space age elektronica, jazz,… het zit allemaal in dat brede, uiterst gelaagde en innovatieve groepsgeluid van The Notwist – al was de geluidsmix soms echt wel aan de luide(re) kant. Een groep die tijdens een twee uur durende trip (inbegrepen 3 bisrondes met o.a. ‘Gravity’, ‘Like this river’ en ‘Consequence’) haar eigenzinnige zelve bleef, zo stelden we vast. We kregen een meer dan genereuze set van een band die in de Brusselse Orangerie zichtbaar genoot. De band voelde zich zeer duidelijk in haar sas.
Kortom: we vertoefden twee uur in Planeet Notwist, een concert waar we echt de komende tijd nog van gaan moeten bekomen.
The Notwist, live gezien in de Orangerie (Botanique) 
, 22/04/2025.
