De zenachtige saxofoongeluiden van Adia Vanheerentals
Adia Vanheerentals, ‘Taking place’ 
De jonge Antwerpse saxofoniste Adia Vanheerentals maakt samen met Willem Malfliet en Anke Verslype deel uit van het jazztrio Bodem. Daarnaast is er, naast occasionele samenwerkingen – o.a. met pianist/componist Hendrik Lasure op ‘Het wiel’ album’ ook nog heel eigen muziek, zo blijkt uit de release van ‘Taking Place‘ op het intrigerende Relative Pitch label waar eerder ook al albums van jazzmuzikante Berlinde Deman (o.a. Flat Earth Society,..) en saxofoonheld James Brandon Lewis verschenen.
Vrijuit
Het door Willem Malfliet opgenomen ‘Taking place’ is het resultaat van verschillende opnamesessies. In een dikke dertigtal minuten horen we de Antwerpse saxofoniste, een van de nieuwe stemmen in de Antwerpse jazzwereld, op haar nieuwste album erg vrijuit spelen met klank en ruimte. Het achterliggende idee daarbij is dat Vanheerentals, die zich op muzikaal vlak onder meer laat inspireren door lui zoals Steve Lacy, op dit album vooral een dialoog aangaat met verschillende lokaties (‘Silo’, ‘Henhouse’,..) die als een soort tegenspeler fungeren.
Sterke focus op klank
Dat levert een best compacte plaat op, waarbij er opnieuw een sterke focus ligt op klank. Zo duiken er op dit ‘Taking place’ album soms ook enkele geluiden op uit de natuur. Zoals dat van enkele vogeltjes die in het voorjaar – het album is opgenomen gedurende de lente in 2025, op zoek zijn naar een geschikte partner. Dat samen met de grote artistieke en creatieve vrijheid die Vanheerentals zich hier gunde, zorgt voor een bijzonder album dat inzet op experimenteel en ruimtelijk klankenspel, maar bij uitstek ook een muzikante aan het woord laat die een heel eigen muzikaal pad zoekt.
Herinnering, ruimte en plaats
Net zoals de op het Ultra Eczema label verschenen voorganger ‘Here are 5 reasons to meditate‘ heeft ook dit ‘Taking place’ album een wat meditatief en zen-achtig karakter. Een van de grote sterktes ligt in het vrije, creatieve spel met klank en de dialoog met de specifieke ruimtes – waardoor dit album zich ergens ook laat associëren met het op het W.E.R.F. label verschenen ‘Playing the room‘ van saxofoonspeler/componist Robin Verheyen.
Het persoonlijke en intieme ‘Taking place’ geeft aan dat Vanheerentals ook op solovlak tot zeer mooie dingen in staat blijkt. Haar nieuwste album is dan ook een kleine, maar bijzonder fijne ontdekking voor avontuurlijke luisteraars die een muzikaal uitstapje wel weten te waarderen.
