‘Left-Handed Girl’: Een charmante reis door Taipei en familiegeheimen
‘Left-Handed Girl’ (2025) 
Bruisende nachtmarkten, kleurrijke straten en een ondeugend drummende melodie. Door de ogen van de vijfjarige I-Jing lijkt Taipei inderdaad een magische plek. Ze is nieuw in de hoofdstad met haar alleenstaande moeder Shu Fen en haar twintigjarige zus I-Ann. Daar begint ‘Left-Handed Girl’ van Shih-Ching Tsou, een film over drie vrouwen van drie verschillende generaties. Elk met hun eigen problemen en eigen geheimen die voorzichtig ontrafelen.
Gezinsdynamiek
Om de financiële eindjes aan elkaar te knopen, start Shu-Fen (Janel Tsai) een noedelkraam op een typische nachtmarkt van Taipei. Ze is niet de meest hartelijke moeder, maar neemt haar verantwoordelijkheden serieus. Haar verhaallijn toont hoe hard sommige mensen, en dan misschien vooral vrouwen, worstelen met de verschillende rollen die je invult in de maatschappij. Moeder, dochter, (ex-)vrouw en geldschieter. Fu Shen zoekt hier in stilte een balans in, met niet altijd een succesvolle uitkomst.
I-Jing (Nina Ye) zelf zit vol goede moed en blijkt linkshandig te zijn. Niets speciaals, tot ze haar traditionele grootvader leert kennen en haar vertelt dat de linkerhand die van de duivel is en verbiedt haar om die ‘duivelse hand’ nog te gebruiken. I-Jing gelooft hem, maar ziet het ook als een kans voor kattenkwaad.
Jong talent
Terwijl I-Jing ronddwaalt over de nachtmarkt, leer je Taipei en haar familie kennen met al hun geheimen en ellende. Nina Ye vertolkt de rol met glans en daarmee past de film in het lijstje van fantastische kindacteurs die in Cannes 2025 de show stalen. Volgens Tsou brengt Ye zo’n emotionele kracht dankzij haar eigen moeder. Als ze sombere muziek opzette en een droevig verhaal vertelde kon Ye op commando huilen. Hoewel de zesjarige actrice uitblinkt in ‘Left-Handed Girl’, voelen andere prestaties onnatuurlijk. Vooral Tsai, die de moeder vertolkt, brengt haar lijnen soms ongenuanceerd en rigide. Maar de spontane aanpak van de productie maakt veel goed. Zo voel je bijvoorbeeld dat de nachtmarkt een levensechte locatie is en geen filmset.
Ongedwongen productie
In die oprechtheid voel je de invloed van ‘Anora’-regisseur Sean Baker, waarmee regisseur Shih-Ching Tsou samenwerkte voor onder andere de bekroonde ‘Tangerine’ (2015) en ‘The Florida Project’ (2017). Tsou schreef het scenario van ‘Left-Handed Girl’ samen met Baker. Zijn indie-invloed zit er duidelijk in. Net zoals ‘Tangerine’, dat zij ook produceerde, is ‘Left-Handed Girl’ op een iPhone gefilmd. Maar ook het gebruik van levensechte locaties is iets waar Baker zelf niet vies van is. Die ongedwongenheid, in combinatie met de blik van een vijfjarige, geeft de film luchtigheid en onschuld, hoewel hij een complex verhaal vertelt.
‘Left-Handed Girl’ is terecht de inzending van Taiwan als Beste Internationale Film voor de Oscaruitreiking in 2026. Want het resultaat is een klein, maar indringend portret dat charmeert ondanks zijn oneffenheden.
‘Left-Handed Girl’ speelt nu in de bioscoop.
