CE’s StripFax september 2026
CE’s StripFax bundelt elke maand enkele strips die we graag onder de aandacht brengen, maar niet uitgebreid recenseren. Dat betekent niet dat deze strips niet de moeite waard zijn om te lezen. Met onze korte recensies ontdek je snel of een strip je al dan niet kan bekoren.
Mantel- en degenplezier

De oudere lezers onder ons zullen ongetwijfeld met weemoed terugdenken aan de zwart-witte kostuumfilms op zaterdagnamiddag met Errol Flynn, of zelfs Douglas Fairbanks. Heldhaftige zwaardvechters maakten er het mooie weer, trouw aan een erecode, maar nog meer aan de dame in nood. Hetzelfde plezier kan je terugvinden in deze historische reeks met een moderne update. We volgen de avonturen van een bont allegaartje, een soort geheime dienst avant-la-lettre, die in dienst staat van de koning, of toch niet… Dit vlijmscherpe begin van deze veelbelovende reeks wordt met veel humor gebracht en doet precies wat het moet doen: je een halfuurtje zorgeloos escapisme bezorgen.
Oorlogswaanzin

Met het onlangs verschenen ‘De totale Kriek‘ bewees Concerto Books wat een schitterende illustrator de Nederlander is, maar ook als stripauteur weet Kriek zich meer en meer te bewijzen. Met dit oorlogsdrama illustreert hij perfect de absurditeit van trotse jongemannen die blinkend in uniform de waanzin in worden gedreven door hogere machten om redenen die ze amper begrijpen. We volgen een arme Oekraïner die gedwongen wordt om het ijzige Finland binnen te vallen, vervolgens de Duitsers buiten te houden, om uiteindelijk op latere leeftijd in zijn geboorteland geconfronteerd te worden met zijn vroegere oorlogsmakkers, de Russen. Zijn expressionistische, etsachtige tekeningen passen perfect bij de gedoemde sfeer die het album uitademt. Een levensverhaal dat je niet koud laat.
Kinderen baas!

Nadat Raina Telgmeier (Smile, Ghosts) en Dav Pilkey (Dog Man, Kapitein Onderbroek) miljoenen exemplaren verkochten van hun strips op boekformaat, is er in Amerika een ware rage ontstaan. Langzaamaan sijpelen die opvolgers ook door in ons taalgebied, van wisselende kwaliteit en met wisselend succes ook. Maar deze grappige Shirley nestelt zich meteen in de top van kinderstrips. Nadat ze in een rioolput valt, komt ze terecht in een bizarre wereld en krijgt ze een pratende kakkerlak als vriendje. De absurde avonturen die volgen, zijn niet alleen leuk voor de tijgerlezers, maar ook voor hun (groot)ouders. Niets zo bevorderlijk voor het lezen als samen dezelfde strip lezen en er samen om lachen.
Te hoge verwachtingen

Dit zesde deel is eigenlijk een prequel op de dystopische thrillerreeks Gung Ho, die vijf delen telde. In het begin wordt wat lacherig gedaan over de hersenloze actiefilms waar superster Tanaka in meespeelt. Maar dat is ook precies wat je de eerste helft van deze strip kan verwijten. Gelukkig bewijst scenarist Von Eckartsberg in de tweede helft opnieuw zijn gave om het slechtste en het beste te laten zien van mensen in hopeloze situaties, zoals we dat bijvoorbeeld ook zien in Walking Dead. Tekenaar Chaïko brengt het er niet slecht vanaf, zeker in de actiescènes weet hij te overtuigen, maar zijn werk staat nog mijlenver af van de prachtig geschilderde strips van zijn voorganger, Thomas von Kummant. En wanneer komt die integraal er? Zeker omdat niet alle vorige delen nog beschikbaar zijn! Liefst met zoveel mogelijk extra’s. Dat beetje extra is net wat dit nieuwe begin mist, maar Gung Ho is nog steeds meer dan het lezen waard!
Plankgas voor de autofreak

Deze autostrip slaagt niet in waar bijvoorbeeld het eerste seizoen van de nieuwe Vaillant wel in slaagde: alle lezers betrekken in een verhaal dat draait rond een mechanisch wonder op wielen. Deze geschiedenisles over de legendarische race en de harde rivaliteit die er steeds mee gepaard gaat, zal ongetwijfeld de liefhebber aanspreken. De prachtig getekende bolides zullen hem doen watertanden, en dat kan voldoende zijn als je niet meer zoekt in deze strip. De autofreak zal in 24 minuten door deze strip racen. De fietsers en wandelaars hebben nog keuze genoeg in het andere stripaanbod deze maand.
Broeierige hitte ontbreekt

De roman van dezelfde naam maakt furore bij zijn uitgave in 2007 en ook de verfilming kon op de goedkeuring van het grote publiek rekenen. Het passionele verhaal over een alles verslindende liefde in het zuiderse Italië deed menig hartje sneller slaan. Of de verstripping dit ook doet, is nog maar de vraag. Illustrator Maxwell kiest voor een tekenstijl die doet denken aan de meisjesstrips uit de jaren 70, zoals die verschenen in het jeugdblad Tina. Het zijn vooral close-ups en extreme close-ups die de bladspiegel vullen. De zwoele sfeer van het prachtige Italië, dat een belangrijke rol speelt in het verhaal, komt nergens boven drijven. Er blijft genoeg over om te boeien tot het einde, vooral het gesprek met zijn vader, maar het blijft toch een gemiste kans. Iets waar de hoofdpersonages ook bijna schuldig aan zijn.
Niet om te huilen, of toch?

De Belgische Vanistendael en de Nederlandse Aimée De Jongh trokken in 2017 samen naar Lesbos voor een journalistieke opdracht: het in beeld brengen van de vluchtelingenkampen waar geen fotografen werden toegelaten. Uiteindelijk maakten beide stripauteurs er ook een boek van. Deze ‘Waterlanders’ ligt nu al in de schappen, ‘Samir’ van De Jongh volgt in oktober. Vanistendael draait de rollen om en maakt er een toekomstverhaal van waarin de Belgen de klimaatvluchtelingen zijn. In Noorwegen krijgen ze wel opvang, maar alles verloopt moeizaam, zeker omdat er nog familieleden vermist zijn. Sterke natuurscènes worden afgewisseld met wat minder sfeervolle binnenscènes. Soms verloopt het ook allemaal wat voorspelbaar, maar de boodschap komt wel over. Hopelijk zijn er genoeg mensen die dit lezen en daardoor wat meer begrip kunnen opbrengen voor de hedendaagse vluchtelingen.
De stripversie van de film van de strip

De eerste versie van dit dagboek dat de Nederlandse stripauteur bijhield tijdens haar burn-out, verscheen al in 2018. Het was een aangrijpend, persoonlijk relaas van een auteur die niet meer wist van welk hout pijlen te maken. In 2023 werd er een 30 minuten durende animatiefilm van gemaakt, I’m perfectly fine, die onder andere werd uitgezonden op Canvas. Voor de film moest er gesnoeid worden en dat inzicht heeft uiteindelijk tot deze nieuwe filmeditie geleid. Herhalingen of zaken naast de kwestie werden weggelaten. Dat maakt het dagboek misschien wat minder authentiek, maar wel vlotter en beter leesbaar. Een aanrader voor mensen met een burn-out, mensen die hen willens nillens bijstaan en zeker voor alle critici die denken dat een burn-out maar flauwekul is.
Nostalgische pret in een modern jasje

Schwartz (Gringos locos, Atom Agency) moet zo wat de bekendste hedendaagse navolger van de atoomstijl zijn. Net als bij zijn grote voorbeeld, Yves Chaland, spat het tekenplezier van de stripplaten af. Maar ook de scenario’s zorgen voor nostalgische pret die ons terugkapulteert naar de jaren 60 van het weekblad Robbedoes, toen avonturiers nog echte durfals waren en slechterikken nog echt duivels waren. Het feit dat je voortdurend raadseltjes moet oplossen, zorgt ervoor dat je nog meer op de leuke details in de achtergrond gaat letten. Welkom in de striphemel van pretentieloos plezier.
Like a rolling strip

Het is niet verwonderlijk dat Theo van den Boogaard (Sjef van Oekel) een fan is van Bob Dylan. Deze twee eigenzinnige buitenbeentjes doen graag hun eigen ding, zonder zich iets van hun publiek aan te trekken. In dit eerbetoon heeft de stripauteur niet alleen de liedjes van Dylan voorzien van wonderlijke illustraties, bij elke song krijg je via een QR-code de optie om het originele nummer te beluisteren via Spotify, of de versie van Theo en zijn vrienden op YouTube. Onmisbaar voor elke Dylan-fan, en voor alle anderen een leuke kennismaking met de absurde geest van de Nederlandse stripauteur voor alle anderen.

