Vuurvliegjes
Robert Macfarlane & Luke Adam Hawker, ‘Vuurvliegjes’ 
Met het recent gepubliceerde ‘Vuurvliegjes’ bewijst Robert Macfarlane, die bekendheid vergaarde met een resem natuur- en kinderboeken, opnieuw dat hij zelfs in een beperkt aantal pagina’s een wereld van verwondering weet op te roepen. Dit kleine boek vertelt het sobere verhaal van een jong kind, wellicht een meisje, dat in de donkere wintermaanden een zacht licht volgt naar een veld vol vuurvliegjes. Wat eerst begint als een wandeling door donkerte en zwarte schaduwen groeit langzaam uit tot een diepere bezinning over thema’s zoals hoop, troost en veerkracht.
Dragers van betekenis
Zoals wel vaker bij Macfarlane het geval is, is de natuur ook in dit verhaal zoveel meer dan enkel een decor. De vuurvliegjes worden immers dragers van betekenis: kleine bakens die tonen hoe zelfs het zwakste licht weerstand aan de duisternis kan bieden. De tekst is spaarzaam en poëtisch van opzet, waarbij elk woord precies op zijn plaats lijkt te vallen. Zo laat het bij de lezer veel ruimte voor stilte en contemplatie. Daardoor leest ‘Vuurvliegjes’ niet alleen als een prentenboek voor kinderen, maar biedt het ook voor volwassenen een rijke gelaagdheid.
Spel met licht en schaduw
Een groot deel van de betovering van dit verhaal schuilt in de bijzondere illustraties van Luke Adam Hawker. Diens verfijnde etsen spelen een indrukwekkend spel met licht en schaduw. De beelden hebben een bijna tijdloze kwaliteit en versterken de melancholische, maar uiteindelijk hoopvolle sfeer van het verhaal. Woord en beeld vullen hier elkaar volledig aan: wat de korte, poëtische woorden de lezer misschien influisteren, wordt door de illustraties van Adam Hawker visueel versterkt.
Eenvoud overheerst
Wie Macfarlane kent van natuurboeken, zal verrast zijn door de hartverwarmende eenvoud van deze nieuwe uitgave. In deze nieuwe publicatie duiken enkele van zijn vertrouwde thema’s op, zoals onder meer aandacht voor het kleine gebeuren, respect voor de levende wereld en vooral het geloof dat net verwondering een krachtige vorm van weerstand kan zijn tegen cynisme en angst. Juist door zijn erg bescheiden omvang weet ‘Vuurvliegjes’ een opmerkelijk diepe indruk na te laten.
Wie echter een uitgesproken verhaalontwikkeling of dramatische spanningsboog verwacht, zal mogelijk op zijn honger blijven zitten. Het boek zoekt zijn kracht immers niet in plot, maar in sfeer en contemplatie.
‘Vuurvliegjes’ is een heerlijk boek dat je best spaarzaam leest. Het vormt een teder pleidooi voor aandacht, verbeelding en hoop, verpakt in een ogenschijnlijk eenvoudig verhaal dat nog lang blijft nagloeien. Daardoor nodigt het ook uit tot herlezing. Een klein boekje met een groot hart, waarin licht, natuur en poëzie op natuurlijke wijze met elkaar samenvloeien.
