Mijn inbox ontplofte de afgelopen week met DM’s: "Je móét naar de EP-release party van The Last Mandrill." Bij die naam dacht ik hooguit aan de Amerikaanse seventies funkband, maar dit bleek van een heel andere orde. Een snelle Google-sessie leerde me dat dit het project is van de Groningse componist Wybe Wiersma. Ooit begonnen als rammelend kelderbandje, nu getransformeerd tot een eenmansleger dat "futurofobische collagepop" maakt. Klinkt pretentieus, dus ik fietste met de nodige scepsis naar Simplon om dit feestje te checken.
In de foyer liep ik popaanjager en talentscout Evert Hoven (The Bake Shop, Drentsch Peil XL) tegen het lijf. Met een biertje in de hand legde deze ervaren scout me uit hoe de vork in de steel zit: Wiersma is de nieuwste troef van het talententraject Hit the North. Dankzij hun intensieve bootcamps, coaching en een stevig werkbudget stond hij hier vanavond om zijn fonkelnieuwe EP Therapy officieel aan de wereld te presenteren.
Gewapend met die info stapte ik de zaal in. En eerlijk is eerlijk: dit is totaal niet mijn smaak. Normaal loop ik met een boog om dit soort zware melancholie heen. Maar tot mijn eigen grote verrassing greep The Last Mandrill me direct bij de strot.
Wat een bezieling. De sound ademde de donkere sfeer van de jaren '80, maar dan met een rafelig, modern randje. Wiersma beschikt over een loepzuiver stemgeluid dat moeiteloos overeind bleef tussen de experimentele soundscapes. Live kreeg hij hulp van een ijzersterke band (bas, drums, toetsen) én halverwege een backing vocalist. De dynamiek was om te smullen, met een paar smerig lekkere gitaarsolo’s en een pompende bassolo als absolute hoogtepunten. [
Ook visueel stond er echt wat op het podium; de bühnepresentatie was hypnotiserend. De zaal was heerlijk gevuld en het publiek zoog elk nieuw nummer van de kersverse EP gretig op. En ik? Als absolute niet-kenner genoot ik net zo hard mee. The Last Mandrill is de kelder definitief ontgroeid. Hit the North heeft er weer een parel bij. In een tijd waarin eendagsvliegen van YouTube-influencers de hitlijsten domieren, bewijst deze releaseparty dat écht talent en échte muziek in Nederland en België gelukkig nog springlevend zijn. Dit is een blijvertje.
Geboren uit een muzikale familie was het logisch dat William "Ejam" Maail ook de muziek in ging, maar in plaats daarvan ging hij studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie kreeg de fotografie een vastere plek in zijn leven. Momenteel is hij als freelance fotograaf actief en daarnaast is hij ook werkzaam als huisfotograaf bij een pop podium.
