ROCKIT 2026 , SPOT GRONINGEN (14/11/2026)

ROCKIT 2026 , SPOT GRONINGEN  (14/11/2026)
Alweer voor de achtste keer opende het Groningse festival Rockit zijn deuren voor een muzikale ontdekkingstocht into jazz and beyond. Van funk en hiphop tot postrock en volksmuziek: dit festival is inmiddels uitgegroeid tot een begrip. Waar Rockit in het verleden nog weleens werd gezien als de wachtkamer of kweekvijver voor grote festivals als North Sea Jazz, is dat nu totaal niet meer het geval. Rockit staat volledig op zichzelf en heeft zich ontwikkeld tot een volwaardig festival met een geheel eigen smoel. Hier krijgt de jazz de ruimte om volledig out of the box te kleuren, ver weg van de traditionele kaders. Met 21 bands verdeeld over 6 zalen, bood het programma tussen 16.00 en 24.00 uur een vernieuwende mix van gevestigde namen en spannende ontdekkingen. De aftrap was direct bijzonder met de boekpresentatie van Healing is a vibe door Mike Bindraban. Een van de meest besproken onderdelen van de avond was het gezamenlijke optreden van The Yellowjackets en jazzzanger Kurt Elling. Samen brachten zij een eerbetoon aan de legendarische jazzrockformatie Weather Report — een band die zijn tijd ver vooruit was en vandaag de dag nog steeds baanbrekend en toonaangevend is. Hoewel Kurt Elling onbetwist een meester is in zijn genre, riep deze samenwerking vooraf al vragen op. Het toevoegen van zanglijnen aan puur instrumentale klassiekers blijft gewaagd, ondanks dat Joe Zawinul hier destijds zelf zijn zegen voor gaf. Na een eerdere, enigszins sceptische kennismaking met dit project op North Sea Jazz — waar de matige zaalakoestiek toen ook niet meehielp — kreeg het gezelschap in Groningen een herkansing. The Yellowjackets moesten het ditmaal stellen zonder hun vaste drummer William Kennedy vanwege andere verplichtingen, maar de band klonk desondanks fenomenaal en messcherp. Toch bleef de combinatie met Elling ook nu een lastige puzzel. Het leverde een wat ongemakkelijke Sinatra meets Yellowjackets-sfeer op; een gevoel dat na afloop door meer bezoekers in de wandelgangen werd gedeeld. Het festival kreeg vlak voor aanvang een flinke tegenvaller te verwerken door het afzeggen van hoofdact Al Di Meola. Een groot deel van het publiek had deze gitaargrootheid nog graag in Groningen zien schitteren. De organisatie vond in het Britse trio GoGo Penguin een waardige vervanger. Hoewel de band muzikaal gezien wederom kwaliteit leverde, miste het optreden de extra dimensie die hun eerdere shows zo magisch maakte. Waar indringende visuals hun muziek eerder naar een hoger niveau tilden, bleef dat visuele spektakel in Groningen uit. Grooves in dienst van de song Een absoluut hoogtepunt was drumfenomeen Nate Smith en zijn band. Dit optreden explodeerde van begin tot eind in onweerstaanbare grooves en moves. Hoewel ik hem al drie keer eerder in andere bezettingen aan het werk zag, maakte deze nieuwe line-up diepe indruk door zijn eenvoud, groove en helderheid. Samen met CARRTOONS op bas, Julian Pollack op toetsen en Hailey Niswanger op fluit en saxofoon koos Smith niet voor spierballenvertoon, maar voor functioneel samenspel volledig in dienst van de song. Ook de Armeense pianist Tigran Hamasyan, geroemd om zijn complexe ritmes, trok een afgeladen zaal. Bij de eerste tonen ontplofte de ruimte direct; het publiek genoot zichtbaar en juichte bij elk nummer. Helaas bleek een lang verblijf voor mijzelf onmogelijk door het geluidsvolume: de bas stond dermate hard afgesteld dat het zelfs met gehoorbeschermers ten koste ging van het luisterplezier. Een gemiste kans bij een verder zinderende set. Hoge verwachtingen en onverwachte wendingen Soms pakt een festivalroute anders uit dan gepland, en juist dat maakt het zo leuk. Vooraf was ik zeer gecharmeerd van de muziek van Momoko Gill en keek ik er enorm naar uit om haar live te zien. Op het podium viel het echter een beetje tegen — waarschijnlijk lagen mijn verwachtingen simpelweg te hoog na het beluisteren van haar ijzersterke album. Gelukkig bood een blokkenschema met zes zalen direct een uitweg: ik kon snel doorschakelen naar Emmet Cohen, die de kleine zaal compleet op zijn kop zette. Wat een energie! Avontuur in de hoeken en kelders Juist buiten de grote namen om bewees Rockit zijn meerwaarde met talloze out of the box-acts die de randen van de jazz opzochten: Doyeon Kim: De Koreaanse gayageum-speelster plaatste haar traditionele snaarinstrument volledig in het nu. Als een avant-gardist pur sang creëerde zij hiermee een volstrekt eigen muzikale taal. Q-tet: Deze Nederlandse formatie met een Chinese bandleider bewoog zich in diezelfde avontuurlijke en grensverleggende hoek. Shoom: In de kelder nam deze Groningse act het publiek mee op een harde, ruige en avontuurlijke trip. Zij brachten het rauwe gitaargeluid dat bij veel andere bands ontbrak en gingen moeiteloos over de grenzen van de jazz heen. SML: Het muziekcollectief uit Los Angeles leverde underground op zijn best en zorgde voor een geweldige set. Tortoise: De band was wederom ijzersterk en overtuigend (lees daarvoor vooral ook de mooie recensie van collega Phillip). De tomeloze energie van tubaspeler Theon Cross vormde een vlammend slotakkoord, waarmee hij moeiteloos hiphop en Caribische, reggae-achtige grooves aan elkaar reeg. Conclusie Van de 21 bands heb ik er uiteindelijk zo’n tien gezien of aan kunnen ruiken. Het voelde als rondlopen in een enorme muzikale snoepwinkel waar je overal even van kon proeven — en het smaakte steeds naar meer. Het was veel, soms bijna te veel, maar dan wel in de vorm van een heerlijke, positieve overprikkeling. Rockit 2026 bewijst dat het veel meer is dan een jazzfestival: het is een plek waar genres versmelten, bijzondere combinaties ontstaan en je als bezoeker naar huis gaat met een schat aan nieuwe muzikale ontdekkingen. Hieronder een aantal foto’s om jullie een indruk te geven van de sfeer en wat Rockit precies inhoudt.

Related Images:

Ejam Maail

Geboren uit een muzikale familie was het logisch dat William "Ejam" Maail ook de muziek in ging, maar in plaats daarvan ging hij studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie kreeg de fotografie een vastere plek in zijn leven. Momenteel is hij als freelance fotograaf actief en daarnaast is hij ook werkzaam als huisfotograaf bij een pop podium.