Jazz in Duketown – drie dagen lang genieten zonder keuzestress
De 52e editie van Jazz in Duketown bewees opnieuw waarom Den Bosch eind mei even de jazzhoofdstad van Nederland wordt. Van vrijdag 22 mei tot en met zondag 24 mei veranderde de binnenstad in één grote muzikale speeltuin, met zo’n tien podia verspreid door de stad en op iedere straathoek wel ergens live muziek.
Naast de officiële festivalpodia viel er ook in diverse cafés volop jazz, soul en grooves te ontdekken. Dat maakt dit festival zo sterk: overal hangt muziek in de lucht, zonder dat het geforceerd aanvoelt. Geen massaal horecafeest, maar een evenement waar de muziek daadwerkelijk centraal staat.
Ondergetekende heeft inmiddels een kleine tien edities meegemaakt — zowel als bezoeker als beroepsmatig fotograaf — en eigenlijk waren het stuk voor stuk prettige ervaringen. Wat vooral opvalt aan Jazz in Duketown is het ontbreken van festivalstress. Geen gevoel dat je twintig dingen tegelijk mist, maar juist ontspannen dwalen door de stad en telkens weer ergens binnenlopen waar kwaliteit klinkt.
Het programma was ook dit jaar weer breed en smaakvol samengesteld. Van pure jazznamen als Lakecia Benjamin en Chris Potter tot funky acts, straatbands, soulinvloeden en indie-jazzgrooves. Soms schemerde zelfs popmuziek door het programma heen. Juist die muzikale breedte maakt het festival toegankelijk voor zowel de doorgewinterde jazzliefhebber als de toevallige passant.
Vrijdag liep helaas anders dan gepland. Door storingen en omleidingen in het openbaar vervoer kwam ondergetekende te laat aan om het openingsprogramma mee te pakken — jammer, want juist de openingsavond heeft vaak iets bijzonders. Gelukkig maakte de rest van het weekend veel goed.
Ook het publiek verdient een vermelding. Jong en oud, jazzpuristen, dagjesmensen en nieuwsgierige bezoekers van buiten de stad: alles liep door elkaar heen in een gemoedelijke sfeer. Dat is misschien wel de grootste kracht van Jazz in Duketown. Het voelt nergens elitair, maar ook nergens goedkoop of plat. Het festival weet precies die balans te vinden tussen toegankelijkheid en muzikale kwaliteit.
En dan het weer — altijd een factor bij een buitenfestival. Er zijn edities geweest met regen en kou, maar dit jaar werkte alles mee. Zonnige pleinen, volle terrassen en overal muziek: Den Bosch leefde drie dagen lang volledig op het ritme van jazz, soul en funk.
Conclusie? Wederom een meer dan geslaagde editie van een festival dat inmiddels tot de vaste culturele hoogtepunten van Nederland gerekend mag worden. Drie dagen gratis livemuziek op hoog niveau, een ontspannen sfeer en een stad die volledig in het teken staat van muziek. Wat wil je nog meer?
Volgend jaar gewoon weer.
Geboren uit een muzikale familie was het logisch dat William "Ejam" Maail ook de muziek in ging, maar in plaats daarvan ging hij studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie kreeg de fotografie een vastere plek in zijn leven. Momenteel is hij als freelance fotograaf actief en daarnaast is hij ook werkzaam als huisfotograaf bij een pop podium.
