Nieuwe jazzgolf in Den Haag
The New Tide Festival – Amare, Den Haag
Met The New Tide Festival heeft Den Haag er eindelijk weer een jazzfestival bij dat ertoe doet. Sinds het vertrek van het legendarische North Sea Jazz Festival naar Rotterdam in 2005 voelde het toch alsof de stad haar vanzelfsprekende plek op de jazzkaart een beetje kwijt was. Twee avonden in Amare laten zien dat die plek weer voorzichtig wordt opgeëist.
Wat meteen opvalt is hoe prettig overzichtelijk het festival is. Zes zalen, alles onder één dak en een programma dat je zonder stress kunt volgen. Ik merk dat ik daardoor meer blijf hangen bij optredens en vaker verrast word door acts die ik vooraf niet eens op mijn radar had.
Sterke namen, ruimte voor ontdekking
De eerste editie pakt meteen uit met een stevige line-up. Namen als Meshell Ndegeocello, Candy Dulfer, Corinne Bailey Rae, Kurt Rosenwinkel en Camilla George trekken het publiek, terwijl groepen als New Cool Collective, The Harlem Gospel Travelers, Francesca Tandoi en Alune Wade laten horen hoe breed het hedendaagse jazzlandschap eigenlijk is.
Mooi moment in het programma is het tributeconcert rond de muziek van beboplegende Barry Harris, gebracht door Luminescence en de KC Jazz Big Band met zangeres Nnenna Freelon. Zo’n eerbetoon geeft het festival meteen een historisch anker.
Meshell Ndegeocello maakt indruk
Het optreden dat mij het meest bijblijft komt van Meshell Ndegeocello. Haar set voelt bijna ingetogen, maar tegelijk intens. Ze speelt nieuw materiaal en werk uit haar recente No More Water: The Gospel of James Baldwin-project. Wat me vooral opvalt is hoe stil het publiek wordt. Mensen blijven zitten, luisteren, en laten de muziek langzaam binnenkomen. Het is zo’n concert waarbij je merkt dat iedereen in de zaal voelt dat er iets bijzonders gebeurt.
Aan de andere kant van het spectrum staat Candy Dulfer. Haar show is energie, groove en beweging. Met twee gastmuzikanten wordt de funk nog wat extra aangezet en binnen de kortste keren staat een groot deel van de zaal te dansen.
Wat me daarnaast positief verrast is hoe goed de minder bekende acts hun publiek weten te vinden. Je ziet mensen nieuwsgierig binnenlopen en vaak enthousiast weer naar buiten komen.
Een rustige, mooie afsluiting
De afsluitende hoofdact van het festival, Corinne Bailey Rae, brengt een andere sfeer. Haar performance is warm, ontspannen en muzikaal sterk. Geen overdreven show, maar gewoon goede songs en een stem die moeiteloos de zaal vult. Voor mij voelt het als een elegante manier om het weekend af te sluiten.
Kleine schoonheidsfoutjes
Natuurlijk is niet alles perfect. De bewegwijzering naar sommige zalen kan beter en eerlijk gezegd miste ik een simpele papieren timetable. Maar dat zijn typische kinderziektes van een eerste editie.
Wat vooral blijft hangen is het gevoel dat Den Haag weer een jazzfestival heeft dat klopt: overzichtelijk, muzikaal sterk en met ruimte voor ontdekking.
Als dit de basis is, heeft The New Tide Festival alles in zich om uit te groeien tot een vaste waarde op de Nederlandse jazzkalender.
★★★★☆
Geboren uit een muzikale familie was het logisch dat William "Ejam" Maail ook de muziek in ging, maar in plaats daarvan ging hij studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie kreeg de fotografie een vastere plek in zijn leven. Momenteel is hij als freelance fotograaf actief en daarnaast is hij ook werkzaam als huisfotograaf bij een pop podium.
