CE’s StripFax oktober 2026

De Nederlandse Eisnerwinnaar (voor Lord of the Flies) was zo aangegrepen door haar bezoek aan een vluchtelingenkamp dat ze er wel een strip over moest maken. Het is het verzonnen, maar aangrijpende verhaal geworden van een kleine jongen die zich staande probeert te houden in alle moeilijke omstandigheden die hij meemaakt. Dankzij De Jongh krijgen we wat meer inzicht in wat deze radeloze vluchtelingen meemaken, maar de echte gruwel en uitzichtloosheid krijg je natuurlijk niet op papier overgebracht. Toch weet het boek te overtuigen, onder andere door de vele visuele vondsten die De Jongh gebruikt om dit tragische leven te beschrijven. Verplichte leeskost, zeker in deze tijd.

In het begin van de strip waan je je 40 jaar terug in de tijd, alsof je een strip van Moebius leest in het maandblad Métal Hurlant. Maar net als je denkt ‘dit hebben we allemaal al gezien’, stapt het hoofdpersonage uit deze droomwereld en begint een fascinerende zoektocht naar wat echt of ingebeeld is. De tekeningen zijn prima, maar het is niet omdat je jarenlang met een grootmeester samenwerkt, dat je zomaar zijn stijl mag kopiëren. Voor de nostalgici onder ons zal deze jaren-80-stijl echter zeker werken. Uiteindelijk zorgt het einde er toch voor dat je benieuwd bent naar het vervolg, dus voorlopig krijgt deze nieuwe fantasyreeks het voordeel van de twijfel.

Plat van het lachen, zoals bij de tv-serie, lukt hier wel niet, maar cartoonist Lectrr weet genoeg van de doldwaze wereld van Nonkels naar de strip over te plaatsen om een leuk half uurtje ontspanning te bieden. Het is vooral plezant dat het sappige West-Vlaams behouden blijft, gelukkig met een verklarende woordenlijst. Buiten een paar albums van de Nachtwacht heeft tekenaar Clement nog niet veel op zijn cv staan, maar hij weet zich aardig uit de slag te trekken met de karikaturen van de tv-personages. De vraag is hoelang deze serie nog zal lopen, als je weet dat het derde meteen ook het laatste seizoen was van de leukste familie op tv.

Marcie, 50+, krijgt haar ontslag, maar dankzij haar superpower – deze grijze mus is zo goed als onzichtbaar voor andere mensen – kan ze haar droomjob versieren: privédetective. Het opsporen van hondjes leidt al snel tot andere, uitdagendere zaken. Het hele speurwerk is echter maar bijzaak in deze prachtige roman over deze sympathieke, alleenstaande moeder in de perimenopauze. Heerlijke dialogen en rake beschouwingen over onze hedendaagse samenleving geven extra pit aan dit cozy mystery, maar het is vooral het warme hoofdpersonage dat je hart weet te veroveren. Hopelijk is dit het kantelpunt voor nog meer avonturen van Marcie!

Er bestaan al verschillende integralen van onze West-Vlaamse cowboy, maar eindelijk heeft Dupuis er echt werk van gemaakt. Op mooi papier, met een uitgebreid dossier en heel wat extra afbeeldingen en platen die in de albums niet voorkomen, scoort de uitgever met deze bundel nu ook bij de liefhebber. Dankzij het genie van Morris zijn de oude verhalen nog altijd te lezen. Ze verbazen zelfs door de vloeiende tekeningen, die hun gelijke niet kennen zo vlak na de Tweede Wereldoorlog. Een waar eerbetoon aan de held van vele generaties lezertjes die allemaal droomden van sneller te schieten dan hun schaduw.

Het leuke album De verboden haven leverde een al even sympathieke nevenreeks op over de gezelschapsdames in het huis van plezier: Pillar to Post. De warme, sensuele en zelfs nostalgische tekenstijl van Turconi past perfect bij de gevoelige verhalen van Radice. Haar personages zijn niet goed bedeeld door het lot, maar ze proberen er toch het beste van te maken. Met veel nuance en gevoel brengt ze haar karakters tot leven en dat is wat deze reeks zo innemend maakt.

Met zijn ongebreidelde fantasie toont Tan (De aankomst) ons een bizar universum waar de meest vreemde wezens wonen en één doodnormaal meisje. Haar leven wordt op zijn kop gezet als een astronaut haar wereld binnendringt en haar probeert te verleiden om mee terug te keren naar de ‘normale’ samenleving. Niet alleen heeft de Oscarwinnaar (voor de korte animatiefilm The Lost Thing) een prachtig kijkstuk gemaakt, hij vertelt ondertussen heel wat over het leven. Heel wat vragen worden opgeroepen, veel antwoorden worden aan de lezer overgelaten. Het is een modern sprookje dat je met veel spanning en verwondering meesleurt tot het verrassende einde. Oost, West, Tan is het best!

De start van dit fantasy-horrorverhaal in een Japans dorp is erg sterk. De langzame, sfeervolle opbouw en de introductie van de interessante, geloofwaardige hoofdpersonages slepen je mee in dit duistere verhaal. De nachten worden langer in de zomer, totdat het zelfs begint te sneeuwen en lang geleden gestorven, moordlustige samoerai opduiken. Maar dan wordt het verhaal snel afgeraffeld en ongeloofwaardig door de bizarre handelingen van de dorpsbewoners. Wat het album toch de moeite maakt, is het verfijnde, elegante tekenwerk van Jef (We gaan niet naar Paisley Park) en zijn originele gebruik van de kadrering en paginaopbouw. De tekenaar laat ons tenminste niet in de kou staan.

Een rosse Portugees spoelt aan op een Japans eiland en dit veroorzaakt heel wat ophef bij de plaatselijke bevolking. Met dit idee stapte Pedrosa af op de mangatekenaar en Eisnerwinnaar Matsumoto tijdens het festival van Angoulême. De Japanse auteur was onmiddellijk enthousiast, maar het duurde nog zeven jaar voordat dit ambitieuze project tot een goed einde kwam. Het bijzondere is dat deze twee auteurs, die elkaars taal niet kenden en van een totaal andere stripcultuur kwamen, net hetzelfde doormaakten als hun hoofdpersonages. Het boek bestaat uit twee delen die hetzelfde verhaal vertellen, maar vanuit een ander gezichtspunt. Pedrosa gebruikt zijn Europese stijl, als je het boek omdraait, lees je van achter naar voren de manga-interpretatie. Het fantastische aan het concept is dat je tweemaal hetzelfde verhaal leest, maar geïnterpreteerd door twee totaal verschillende kunstenaars, elk met hun eigen werkwijze en zienswijze. Je bekijkt met dezelfde verwondering het andere deel, omdat er nu andere elementen benadrukt worden of geopenbaard worden, waardoor het een ander verhaal wordt. Dit prachtig uitgegeven boek is een indrukwekkende prestatie, schitterend geïllustreerd door beide grootmeesters. Het verhaal zegt ook iets over onze huidige maatschappij, waar culturen nog altijd met elkaar botsen. 1 + 1 is in dit geval 3, een goede deal in welke cultuur dan ook!