Eerlijk is eerlijk: toen ik afgelopen vrijdag door de stromende regen naar Simplon fietste, wist ik eigenlijk nog niet goed wat ik van de avond moest verwachten. Ik kende Julia Sabaté nog niet. Uit pure nieuwsgierigheid had ik vooraf wat informatie opgezocht op internet. Wat ik las over deze half Spaanse, half Nederlandse artieste uit Zwolle/Amsterdam was bijzonder: indrukwekkende shows op Eurosonic Noorderslag, Mad Cool in Madrid en Pukkelpop, plus het winnen van de Cultuurprijs Overijssel in 2025. Prachtige feiten, maar toch had ik vooraf het 'gevoel' nog niet. Dat gevoel moest die avond op het podium gaan ontstaan.
Na het voorprogramma doofden de lichten en werd de zaal meegezogen in een zorgvuldig opgebouwde spanning. Het podium kleurde donker en mysterieus. Haar vaste muzikanten Ruben Sieben en Koen Hermans — met wie ze haar nummers ook schrijft en produceert — namen hun plekken in, geflankeerd door een opvallende, gemaskerde drummer. Ze zetten een bombastisch, hypnotiserend intro in. De spots werkten perfect mee en toen kwam ze op: prachtig gehuld in het rood. Vanaf die allereerste klanken voelde je dat het publiek begon te genieten. Voor mij was het aanvankelijk even wennen om volledig Spaanstalige muziek in een Groningse popzaal te horen, maar gek genoeg 'hoor' je de taalbarrière al snel niet meer. Het klonk direct ontzettend aangenaam in de oren.
Live tilt Sabaté haar nummers naar een overduidelijk hoger niveau. Met een enorme passie en intensiteit komen de emoties en de verhalen achter haar muziek op het podium écht tot leven. Wat me direct greep, was de enorme muzikale diversiteit. De set vloog van rustige songs en elektronische uptempo nummers naar vette rockgrooves. Dat rockgedeelte beviel mij persoonlijk eigenlijk nog het meest. Het was heerlijk om de muzikanten zo te zien rocken; het speelplezier spatte ervan af en die energie brachten ze feilloos over op ons in het publiek. Samen met haar band heeft ze hier duidelijk haar thuis gevonden.
Mijn gure, regenachtige vrijdagavond veranderde in Simplon in een fijne, temperamentvolle Spaanse avond. Eigenlijk vond ik het achteraf jammer dat de zaal niet helemaal uitverkocht was, want de muziek en deze kwaliteitsshow verdienen dat absoluut. Voor mij was dit een meer dan geslaagd optreden. Julia Sabaté is een artieste die ik in de toekomst heel graag op de grote, internationale podia zie schitteren.
Geboren uit een muzikale familie was het logisch dat William "Ejam" Maail ook de muziek in ging, maar in plaats daarvan ging hij studeren aan de kunstacademie. Na zijn studie kreeg de fotografie een vastere plek in zijn leven. Momenteel is hij als freelance fotograaf actief en daarnaast is hij ook werkzaam als huisfotograaf bij een pop podium.
