Ruben Block opent de Roma na een lange winter!

Ruben Block opent de Roma na een lange winter!

Ruben Block, De Roma 15 juni 2021 3 out of 5 stars

Heilige Tom Waits nog aan toe! Eindelijk zwaaiden de deuren van concertzaal De Roma weer open na anderhalf jaar gesloten wegens! Wij pikten hier ons laatste concert voor de lockdown mee in de vorm van Kaiser Chiefs op een druilerige donderdag. Als we toen hadden geweten wat er komen zou, hadden we de bar gesloten.

Ruben Block is kind aan huis in de Roma met zijn vaste bende Triggerfinger. Toen de brave man in september 2020 een tiental concerten ten voordele van de Roma plande, kon de hij niet vermoeden dat hij net als de fans anderhalf jaar zou moeten wachten om de deuren van de fijnste Antwerpse concertzaal weer te mogen openen. De Roma sloot uiteindelijk al in augustus 2020 de deuren om ze pas verleden week met tonnen goesting weer open te zwaaien. Block hield woord en kwam zijn tien solo-concerten afwerken zoals beloofd. Wij maakten ons op voor wat het eerste concert sinds onze kleutertijd leek.

Ruben Block zat er altijd boenk op

Ruben Block hoeft gelukkig geen introductie meer. De frontman van Triggerfinger gaat net zoals zijn companen voor een tijdje solo door het leven. Drummer Mario Goossens verbouwt momenteel concertzalen met Sloper en Mr. Paul oftewel Lange Polle bracht met Lowrider zijn eerste volwaardige soloplaat uit. We panikeren niet, want bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Block opende gewapend met een akoestische gitaar de avond en gaf meteen een eclectische draai rond onze oren. Het valt ook meteen op wat voor geweldige zanger die man toch is. Block klinkt loepzuiver laag, hoog en in falset zonder dat we hem op één valse kreun kunnen betrappen.

De trukendoos

Om niet helemaal alleen op het podium te moeten staan had Block zowaar Geoffrey Burton afgestoft, die na Arno bij Triggerfinger lawaai kwam maken. Burton kreeg het grootste deel van het scheurwerk hier echter voor zijn rekening, en haalt ten gepaste tijde zijn trukendoos boven. Gewoon is maar gewoon denkt Burton altijd, dus laat hij zijn plank als een fruitpers of een Poolse bouwvakker klinken. Boeiend!

Pas na enkele nummers haalde Ruben Block zijn vertrouwde rode Gretsch van stal en kreeg je een ware explosie van twee loodzware gitaren die mekaar naadloos aanvulden. Het gebrek aan bassist werd door de keyboards van Gilles Vandecaveye perfect opgevuld. Die kan het natuurlijk ook écht niet laten van de meest experimentele synth partijen binnen te smokkelen. Wie net als wij uitkeek naar een avondje stevig rocken zonder special effects was er aan voor de moeite. Coverwerk van PJ Harvey (Beautiful Feeling) en het geniaal uitgevoerde  ‘Niets is voor altijd’ van Madou behoorde uiteindelijk tot het beste werk van de avond. Pas bij afsluiter ‘Lights’ mocht er simpelweg gerockt worden waar wij écht zin in hadden.

Het blijft vreemd met de afstandsregeltjes en zittend op de poep een dergelijk optreden mee te moeten pikken. Geduld is een schone zaak. We wachten dus geduldig op de nieuwe plaat van Ruben Block, die je trouwens heel de zomer met deze bezetting aan het werk kan zien. Dat heet dan klassemeneer!

Bart Walravens

Bart Walravens

Bezeten van muziek en literatuur, en een grote voorliefde voor alles waar Hugo Matthysen de hand in heeft. Maakt eens het terug mag de podia onveilig met The Fleetwoods.