Marnix Peeters, 'Zei mijn vrouw'

Luister naar mijn vrouw

Wie vertrouwd is met het oeuvre van Marnix Peeters, houdt bij de titel ‘Zei mijn vrouw’ zijn hart even vast. Peeters kan immers sadistische trekjes vertonen wanneer het op het mishandelen van zijn hoofdpersonages aankomt. Maar we kunnen de lezer op voorhand geruststellen: Peeters’ echtgenote Jana wordt niet vermorzeld onder de wielen van een tractor, niet verkocht als seksslavin en over de toestand van haar doos komen we gelukkig al helemaal niks te weten. Het boek bevat wél een vijftigtal korte stukjes die eerder in de weekendbijlage van De Morgen verschenen.

Het leven van Jana en Marnix levert een hoop nadenkertjes en faits divers op, die zich zonder uitzondering laten lezen als een trein. Niet alles is even beklijvend, maar op een tijdspanne van anderhalve pagina haalt Peters het maximum uit de kleine verhaallijnen en sleept je telkens opnieuw mee. De man kan vertellen, laat dat wel wezen.

Peeters’ stijl laat zich hier op een andere manier gelden dan in zijn proza. We krijgen meer de overpeinzende schrijver aan het woord die zijn geliefde als klankbord gebruikt. Soms gaat dat over kleine dingen als een autorit of het zoeken naar een uiltje in de tuin, maar evengoed komt de vergelijking van de stad tegenover het ver weg wonen in de Oostkantons aan bod. De desolaatheid steekt regelmatig de kop op in de korte tekstjes, zodat je haast zin krijgt om de hoeken van het land ook een keer op te zoeken.

Marnix Peeters stampt met dit mooie kleinood ook een eigen uitgeversinitiatief uit de grond, Pottwal Publishers dat via WPG verdeeld zal worden. Hij wil bij elk boek ook een gratis e-book geven, zodat lezers crossplatform naar hartenlust kunnen lezen. We kunnen alleen maar hopen dat meer schrijvers en uitgeverijen dit idee gaan volgen.

‘Zei mijn vrouw’ is simpelweg fijn leesmateriaal en uitstekend literair voer voor wie maar twee bladzijden nodig heeft voor hij in slaap valt. Maar of je nu telkens één stuk meepikt of zoals wij de hele rit in één keer uitzit, je zal geen seconde vervelen ... zei zijn vrouw.

Details Non-fictie
:
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
150