Literatuur in tijden van corona

De wereld staat in rep en roer. Waar uitblijvende regeringen of het opwarmende klimaat grote delen van de bevolking stoïcijns koud laten, heeft een minuscuul virusje ons nu volledig in zijn greep. Elk ziektegeval brengt ons een stapje dichter bij een totale lockdown à l’italienne. Wij trokken alvast naar de supermarkt voor een fikse voorraad voedsel en toiletpapier. Ohja, en naar de boekhandel voor een grote stapel literatuur om onze nakende twee weken quarantaine te overleven.

            Wie net als wij beducht is voor een langere periode gedwongen afzondering, doen wij graag een aantal leessuggesties aan de hand. Het mag allicht niet verbazen dat ziekte en quarantaine de rode draad zijn doorheen deze leeslijst.

1. We starten dit overzicht graag met een boek van de Amerikaanse veelschrijver Dean Koontz. Reeds in 1981 publiceerde hij de thriller “The Eyes of Darkness”, waarin hoofdpersonage Christina Evans onderzoek verricht naar de dood van haar zoon Danny. Al snel blijkt dat er in China een biologisch wapen ontwikkeld zou zijn. Dit 100 % dodelijke virus werd door de auteur de naam Wuhan-400 toegemeten. Niet meer dan logisch dat er op internet al allerhande complottheorieën de ronde doen.

2. Wie quarantaine zegt, zegt “Decamerone”. Dit meesterwerk van de hand van Giovanni Boccaccio is in feite een bundeling van verhalen, zogezegd opgetekend uit de mond van een tien personen tellend reisgezelschap. Deze reizigers hebben de stad Firenze verlaten, nadat deze ten prooi gevallen is aan de pest. De tien trekken zich vrijwillig terug in afzondering in een villa op het platteland. Toentertijd bestonden er helaas nog geen smartphones of televisietoestellen om de quarantaine op te leuken. Er zat voor de reisgenoten dus niet veel anders op dan de tijd te doden met het vertellen van verhalen. We kunnen maar hopen dat de op handen zijnde lockdown de moderne schrijvers evenveel inspiratie kan bezorgen.

3. Ook Albert Camus, de Nobelprijswinnaar Literatuur 1947, vond zijn inspiratie bij een door de pest getroffen stad. In zijn bekende roman "La peste" neemt hij ons mee naar de Algerijnse stad Oran, waar de zwarte dood de ronde doet. Camus toont hoe de ziekte zich meester maakt over de stad en hoezeer dit een impact heeft op de menselijke psyche. Het mag dan ook niet verbazen dat dit boek, in het zestigste jaar na Camus’ overlijden, opnieuw zijn intrede heeft gedaan in de bestsellerlijsten.

4. Net iets minder behorend tot de literaire canon, maar evengoed vermakelijke literatuur: “Imprimatur” van het Italiaanse schrijversechtpaar Monaldi & Sorti. In deze historische roman nemen de auteurs ons mee naar een herberg in Rome in het gezegende jaar 1683. Er zijn tien gasten aanwezig wanneer de Franse edelman De Mourai het leven laat. Al snel wordt er geopperd dat de pest in de herberg toegeslagen heeft en worden de gasten in quarantaine geplaatst. Atto Malani, spion voor de Franse vorst, vermoedt echter dat er vergiftiging in het spel is en gaat op onderzoek uit.

5. Gebeurtenissen in Japan en in de Verenigde Staten zadelden ons dan weer met een neologisme op: de coronacruise. Eén en ander deed ons terugdenken aan één van de topromans van Gabriel Garcia Marquez, Nobelprijswinnaar Literatuur in 1982. In “Liefde in tijden van cholera” doet hij het verhaal van de liefde tussen Fermina Daza en Florentino Ariza. Florentino is verliefd op Fermina en schrijft haar vele brieven. Bij hun eerste ontmoeting beseft Fermina dat ze ondanks de brieven vreemden zijn voor elkaar en ze verbreekt de romance. Pas na de dood van Fermina’s echtgenoot wordt het contact hersteld. Uiteindelijk neemt Florentino haar mee op bootreis over de rivier de Magdalena. In overleg met Florentino heist de kapitein de gele vlag. Dit zogezegd met cholera besmette schip is in geen enkele haven meer welkom en zal eeuwig op en neer varen, tot de dood de geliefden scheidt.

6. In “De stad der blinden” van de Portugese Nobelprijswinnaar José Saramago duikt dan weer een heel andere ziekte op. Plotseling wordt een automobilist immers met blindheid getroffen. De man wordt naar een oogarts gebracht, die geen verklaring heeft voor het plotse gezichtsverlies. Al snel blijkt een mysterieuze en erg besmettelijke ziekte de ronde te doen. De getroffenen worden opgespoord en in quarantaine geplaatst. Het gesticht, waarin de zieken en de mensen met wie ze contact gehad hebben opgesloten worden, raakt vliegensvlug overbevolkt. De paniek slaat toe. De wereld valt ten prooi aan wanhoop en wetteloosheid.

Neemt u vooral geen voorbeeld aan dit laatste boek. Trek u in geval van besmetting lekker terug in uw zetel, trek uw zondagse peignoir aan en val die stapel literatuur aan die u op onze voorspraak in huis gehaald hebt.