Een vooruitblik op de Brugse hoogmis, het Cactusfestival

Als er één iets is waar Brugge zich in de zomermaanden in specialiseert, dan is het wel in sfeervolle festivals. Vama Veche en Moods hebben zich nu ondertussen toch al tussen de vaste afspraken in onze agenda genesteld, maar de hoofdvogel blijft natuurlijk het Cactusfestival. Wie in zijn strandstoel wil zonnen terwijl de jonge spruiten bekertjes rapen om je dorst te lessen is aan het goeie adres in het Minnewaterpark. Maar naast de uitgebreide families verwacht het festival ook zijn fair share van die hard muziekliefhebbers. De affiche is er immers weer niet naast voor het weekend van 7-8-9 juli.

Zo verwelkomt Brugge op vrijdag 7 juli de rijzende ster Tamino, die op heel wat bijval zal mogen rekenen na zijn doortocht op More Music!, en ook de West-Vlaamse trots Het Zesde Metaal maakt zijn opwachting. Sfeer verzekerd en dan moet Michael Kiwanuka nog komen. Maar de kleppers op vrijdag zijn natuurlijk Richard Ashcroft, de frontman van The Verve, en Roisin Murphy, de zangeres van het ter ziele gegane Moloko. Solo leverde ze enkele fel gesmaakte albums af en stiekem hopen wij op de oude hits van ‘Overpowered’. Alleszins een opwarmersdagje om duimen en vingers bij af te likken.

En eens de trein vertrokken is, gaat ie keihard door. Op zaterdag 8 juli wandelt Kelsey Lu als eerste het podium op. Voorlopig is ze misschien nog een grote onbekende, maar geloof ons vrij, tegen het einde van haar set kan je jezelf bij Blood Orange en Sampha scharen: fans. Kunnen ongetwijfeld ook rekenen op een schare fans: Millionaire, Coely en Taxiwars. Allen homegrown, allen al lang hun (festival)strepen verdiend.

En het spreekt voor de sterkte van de affiche dat een band als Rhye het avondgloren niet zal meemaken, want dat is voorbehouden aan Steve Winwood. Het Britse icoon, die ondermeer een podium deelde met Eric Clapton, zal eerder een belletje doen rinkelen bij de oudere generatie, maar Cactus heeft er een handje van weg om legendes te introduceren bij het jongere publiek (we herinneren ons ondermeer Daniel Lanois en de betreurde Chris Cornell).

En mocht dat nu echt niet je meug zijn, kan je na Winwood nog altijd je hartje ophalen met de passages van Jamie Lidell & The Royal Pharaohs en Kaiser Chiefs. Beide acts weten hoe ze een festivalweide naar hun hand moeten zeggen, dus neem het ons niet kwalijk als je tot ver buiten Brugge tegen middernacht ‘Ruby Ruby Ruby’ zult horen.

En afsluiten doen ze in stijl in Brugge. Wederom krijgt talent van eigen bodem zijn kans, zo opent Newmoon de dag en mag Goose het festival afsluiten en daartussen vinden we ook nog Warhaus op de affiche. Goose en Warhaus mogen dan ondertussen al geen introductie nodig hebben, sleet zal er alleszins nog niet op zitten. En al helemaal niet op de jonge wolven van Newmoon die de eer en het genoegen zullen krijgen om de katerkopjes wakker te maken om kwart na twaalf.

En eens we wakker gebeukt zijn, kunnen we weer genieten van al het moois dat het podium zal sieren. Sophia komt langs, eveneens als The Temper Trap en Local Natives, kwestie van voldoende meezingmomentjes te introduceren die de wei kippenvel kunnen bezorgen en wie liever zijn muil houdt en geniet van een goeie gitarist, kan altijd vroeg opdagen om Kevin Morby te aanschouwen.

Maar de klepper van de zondag is natuurlijk de postrockband Explosions In The Sky. Na hun roemruchte passage in de AB vorig jaar, zou deze doortocht in het schilderachtige Minnewaterpark in volle zomer niets minder van legendarisch moeten worden. Met andere woorden, rep je naar de site, schaf je een ticket aan en we zien elkaar aan één van de talrijke bars met zicht op het podium. Tot dan.