'De verwondering' van Hugo Claus als computerspel

In dit feestelijke Clausjaar kreeg De verwondering (1962) van Hugo Claus een nieuwe, historisch-kritische uitgave, met de hulp van Wendy Lemmens en professor Nederlandse letterkunde Kevin Absillis. Op het 20ste Colloquium Neerlandicum stelde de professor, samen met Clauskenner Gwennie Debergh, een nog nieuwere versie van de complexe roman voor: een game.

Hoewel 'moeilijkere' series de voorbije jaren meer toegang hebben gevonden tot het grote publiek (denk maar aan Tabula Rasa), verloopt die beweging niet even vlot in de literatuur. Daarom bouwden Debergh en Absillis met het Clauscentrum De verwondering om tot een virtuele wereld waarin de lezer alvast spelenderwijs de roman kan verkennen. Als hoofdpersonage Victor-Denijs de Rijckel moet hij zijn weg zoeken uit de verwarrende storyworld, waarin de speler op zijn queeste enkele levels doorloopt die de hoofdstukken van de tekst voorstellen: een hotel, een school, een park, een herberg en een kasteel en tussendoor ook telkens een gesticht. Wie goed oplet, kan ontsnappen, al kan de manier waarop van speler tot speler verschillen.

Op het eerste gezicht lijkt dit een simpel point-and-click-spel dat vooral het verhaal herwerkt en niet zozeer de tekst, maar de digitale Verwondering biedt wel degelijk heel wat literatuur. Zo zit het spel vol met Claus' typerende intertekstuele verwijzingen, horen we stemmen als die van de auteur zelf (wanneer hij via een radio het gedicht 'Oostende' voorleest) of van Josse De Pauw, en krijgen we integrale fragmenten uit de roman te lezen.

Voor liefhebbers van Claus kan deze game, die momenteel nog volop in ontwikkeling is, weleens een aangename verrassing worden. De studenten van Absillis zullen bovendien de roman liefst lezen, als ze op het examen zo snel mogelijk het eerste level moeten voltooien. Maar wie de roman niet kent, zal met dit spel alsnog de weg naar buiten kunnen vinden en in het beste geval ook de weg naar het boek.