De hoogtepunten van Dunk!festival 2017

Vorig weekend waren de landelijke velden van Velzeke alweer het decor voor Dunk!festival. Liefhebbers van postrock, drone, sludge, ambient en postmetal aller landen zakten af naar Jeugdheem De Populier om een zonovergoten muzikaal hemelvaartweekend mee te maken. De dertiende editie bracht een heel straffe affiche met een evenwichtige mix van opkomend lokaal talent, grotere kleppers, en een hele hoop artiesten die ondertussen al kind aan huis zijn bij Dunk!

Met 44 bands uit 17 verschillende landen, voor een duizendtal bezoekers per dag, uit 33 verschillende landen is Dunk! een uniek festival, en voelt aan als een goed bewaard geheim. Wij staan er elk jaar van te kijken dat zoveel mensen van over heel de wereld neerdalen in een ‘vergeten gat’ als Velzeke. Maar niet meer dan terecht natuurlijk! Voor wat er zich dat weekend afspeelt tussen de bossen van de Vlaamse Ardennen mag een mens wat over hebben.

De indeling van het festivalterrein is dit jaar wat aangepast. De merchstanden kregen een plek achteraan in de tent van het hoofdpodium en de Stargazer stage bevond zich in een nieuwe, halfopen tent. Waar voorbije jaren nog geïmproviseerde optredens werden gegeven in een open plek in het bos, was er nu een derde, volwaardig bospodium voorzien, waar de kleinere en intiemere acts volledig tot zijn recht kwamen.

De Chilenen van La Ciencia Simple hadden de eer om de main stage te mogen openen, en iets later mocht Run Golden Boys uit Mexico hetzelfde doen in de Stargazer. Het was nog vroeg op de middag, maar beide bands wisten al een groot deel van het publiek te overtuigen. Wat meteen opviel was dat de organisatie geen kosten had gespaard wat licht en geluid betrof. Het geluid zat nagenoeg steeds perfect, en doorheen het weekend werden wij meermaals overdonderd door een ongelofelijk straffe lichtshow en technische hoogstandjes.

Bands als Lost in Kiev en Pg.lost zijn welbekend bij het Dunk!publiek en passeerden al enkele keren in Velzeke. Deze groepen kregen de ondertussen behoorlijk heet geworden tent stampvol, en hun sets werden fel gesmaakt door een bewogen publiek. Voor de Luxemburgers van Mutiny on the Bounty was het hun eerste keer op Dunk!, na een lastminute cancelling vorig jaar. De dansbare mathrock kreeg hier en daar wel wat volk in beweging. Songs als ‘Mkl Jksn’ en ‘Dance automaton dance’ beschouwen we als één van de hoogtepunten op dag één van Dunk!.

De afzegging van de Amerikaanse singer-songwriter Emma Ruth Rundle zorgde ervoor dat de West-Vlamingen van Steak Number Eight werden opgetrommeld om haar te vervangen. Muzikaal zit er een wereld van verschil tussen beiden, maar dat deerde weinigen. De intense sludgemetal van Steak veranderde de Stargazer in een waar slagveld, crowdsurfers en moshpitters incluis.

Intens, maar vooral luid. Zo kan de set van Swans waarschijnlijk het best beschreven worden. De Amerikanen speelden twee uur en een half, waarbij de decibelmeter steeds rond de 115 schommelde. Michael Gira en de zijnen leken er eigenlijk zelf niet zo heel veel zin in te hebben en namen een behoorlijk nonchalante houding aan. Naar het einde van hun optreden toe bleef er niet veel volk meer over in de tent. Gedurfd risico van de organisatie om deze band te programmeren, en achteraf bleken de meningen over Swans ook heel erg verdeeld.

Openers van de tweede festivaldag waren het veelbelovende All We Expected, van Belgische bodem. Met allemaal nieuwe nummers van hun opkomende plaat wisten ze het publiek te overtuigen. Het werd al snel duidelijk dat deze band er staat, en het potentieel bezit om het nog ver te schoppen.  Hoewel er enkele technische problemen waren met de backingtrack, door het sneuvelen van een laptop, zetten ze voor ons een volwaardige liveset neer.

Een hoogtepunt van dag twee was het debuut op Europese bodem van het Australische We Lost The Sea, dat hun jongste album ‘Departure Songs‘ integraal kwam spelen. De eerste show van hun tour vond plaats op de main stage van Dunk! en werd van begin tot het einde bijna tot de perfectie uitgevoerd. Een intense beleving, die nog behoorlijk lang bleef nazinderen, zoveel is zeker.

De Ierse mathrockformatie And So I Watch You From Afar wist dan weer meer schwung in de tent te krijgen. Het duurde even eer het goed op gang kwam, maar bij publieksfavorieten en ware mathrockhymnes als ‘Set Guitars To Kill’ of ‘Big Thinks Do Remarkable’ was er werkelijk een feest aan de gang. De volledige set werd opgenomen, en er zijn plannen om deze te releasen op het Dunk!label.

Ook Mooncake zette een straffe set neer, waar we alweer de geluidstechniekers mogen bedanken. Een set die zo gedefinieerd klonk, de drums heel helder waren en blazers die er mooi bovenuit kwamen. Een opmerkelijk band die we niet snel zullen vergeten.

Matthieu Vandekerckhove van Syndrome bracht op het bospodium een ingetogen en melancholische set. Iets later mocht zijn Amenra-kompaan Colin H. Van Eeckhout (CHVE) hetzelfde doen, maar Colin ruilt de gitaar voor een draailier. Twee keer een heel intens optreden, voor een muisstil publiek in een donker bos, wat bewees dat de komst van het bospodium een grote meerwaarde was voor dit festival.

Afsluiters van Dunk!festival 2017 waren de grootheden van God Is An Astronaut. Deze postrockveteranen verbazen ons telkens opnieuw met hoe groots en dynamisch hun muziek niet is. De Ieren speelden voor de vijfde keer op Dunk!, en waren een gedroomde afsluiter voor een geweldige driedaagse. Ook hier betrof de lichtshow een technisch huzarenstukje, die de intensiteit van de muziek heel hard versterkte en bijdroeg aan een groots eindspektakel.

We kunnen allen maar concluderen dat Dunk! een geweldig festival is. De gezelligheid, de locatie, de programmatie… De organisatie en medewerkers mogen heel fier zijn op wat ze voor de bezoekers betekenen! Er heerst een hele community rond het festival, de bands en de bezoekers waar we ons meteen in thuis voelden. Die community, het lekkere eten, vriendelijke medewerkers, ecologische drankbekers, gezellige bosoptredens… het maakt van Dunk! een uniek en vooral gewoon heel aangenaam festival. Wat ons betreft: tot volgend jaar!