De 16 van '16!

Elk jaar gaat Cutting Edge op zoek naar de beste nummers van het afgelopen jaar. Na lang wikken en wegen kregen deze onderstaande nummers een verdiende plaats in de top 16! En waarom? Onze recensenten schreven een kleine ode aan hun favoriete nummers van 2016. Maar ontdek het vooral zelf tijdens het luisteren! Je vindt de Spotify-lijst met een dikke 130 nummers (elke recensenten stelde immers zijn top 16 samen) onderaan deze pagina. 

#1 David Bowie - Lazarus

Bowie neemt afscheid met zijn eigen, unieke zwanenzang. 'Look up here, I'm in heaven.' Geen enkele artiest heeft op een dergelijke manier ooit zo zijn vertrek georchestreerd. Dit requiem dat op weeklagende saxlijnen drijft, toont voor eens en altijd dat Bowie simpelweg een plek tussen de allergrootsten heeft verdiend. © Bart Walravens

#2 Leonard Cohen - You want it darker

Leonard Cohen deelde in niet mis te verstane bewoordingen mee dat de Ladies Man ditmaal wel degelijk aan zijn slotakkoord begonnen was. De stokoude singersongwriter nam sereen afscheid zoals je van hem kon verwachten. 'I'm ready my lord.' Nu moeten enkel wij nog bekomen van het zoveelste verlies van 2016. © Bart Walravens

#3 Nick Cave & The Bad Seeds - Jesus alone

Cave maakt ons via loodzware soundscapes en minieme pianoakkoorden deel van het verdriet om zijn overleden zoon. 'You fell from the sky, crash-landed in a field near the River Ardur.' Veruit het persoonlijkste én donkerste wat Nick Cave ooit op plaat zette, en dat wil wat zeggen. Toch is ‘Skeleton tree’ een absolute mijlpaal in het oeuvre van Cave. © Bart Walravens

#4 Radiohead - Daydreaming

Daydreaming van Radiohead is een rustig, zacht nummer dat een donker kantje heeft. Hoewel je er heel de tijd op zit te wachten, komt er geen echte climax. Maar de spanning is de volle zes minuten lang te snijden. De piano en de stille stemmen op de achtergrond maken van dit nummer iets enorm speciaal: ergens in het kleine overlapgebied tussen frêle en behekst zit Thom Yorke te mijmeren. © Sara Smet  

#5 Bon Iver - 33 "GOD"

Op zijn laatste album ontpopte Bon Iver zich van folkfluisteraar tot elektronische samplekoning. Dit symbolisch overvol beladen nummer over het efemere leven kan, net als de andere nummers op '22, a million', wel wat luisterbeurten gebruiken vooraleer je het ten volle leert appreciëren. Het voelt dan ook niet juist om deze muziek zo apart en beknopt te beschrijven, want we kunnen nauwelijks de lagen tellen die Justin Vernon zo zorgvuldig opstapelde. En hoe. © Staf Nys

#6 Whitney - No woman

Whitney weet met de debuutplaat 'No woman' meteen een gevoelige snaar te raken. De country-tune zorgt ervoor dat je je ogen wil sluiten en gewoon meegevoerd wil worden in de muziek. Een nummer dat je warm kan maken, zelfs tijdens de koudste winterdagen en je tegelijkertijd meteen doet verlangen naar die zalig lange zomeravonden. © Sara Smet  

#7 Anderson .Paak ft. ScHoolboy Q - Am I wrong?

Brandon Paak Anderson ontbolsterde zich in 2016 tot dé entertainer van zijn generatie hiphopheads. De hit 'Am I wrong' is één van die tijdloze jams die zich in de zweterige clubs kan meten met de glossy trap-bangers en evengoed op je zusters trouwpartij naadloos in Bowies 'Let's dance' overgaat, terwijl je zatte nonkel zich voor de zoveelste keer onsterfelijk maakt. © Jesse Van Pée

#8 Warhaus - Machinery

Met 'Machinery' voert Warhaus je zowaar naar een donkere kroeg van verderf, waar een vleierige femme fatale (lees: Sylvie Kreusch) verleidelijk om de hoek loert. De zeurende violen en melodica doen hier de haartjes op zowat al je ledematen rechtstaan, iets wat doorheen het album ‘We fucked a flame into being’ trouwens wel vaker het geval is. Hiermee bewijst Maarten Devoldere hoe goed hij erin slaagt om met zijn donkere, rauwe stem emoties op te wekken zonder enige vorm van overdreven pathetiek te gebruiken. Warhaus’ eigenheid is bovendien zo authentiek en puur dat het hem oneer aandoet om de vergelijking met Gainsbourg of Cohen – excuseer – steeds opnieuw te maken. © Simon Moortgat

#9 Soulwax - Transient program for drums and machines

Na een lange afwezigheid zijn de Dewaele broers weer terug met een nieuwe plaat en wat voor één. Het pulserende 'Transient program for drums en machines' bouwt laag voor laag op tot een verslavend en uiterst dansbaar geheel. Tekstueel halen ze in dit nummer ons 9-to-5-leven door de mangel maar gewoon mee grooven op de Kraftwerk-riedeltjes mag ook. Tijdens één van hun geplande concerten doorheen Europa bijvoorbeeld? © Elisabeth Vroonen

#10 Soldier's Heart - Savage

Luister je anders naar een nummer als je weet wat er met de band gebeurde? 'Don't fuck it up, don't you ever ever dare' klinkt een beetje bitter nu Soldier's Heart z'n laatste optreden gegeven heeft en al die muzikale belofte niet verder geraakte dan een pittig debuutalbum. Maar in elke context blijft 'Savage' blijft speels, poppy topnummer met een vlijmscherp randje. © Elisabeth Vroonen

#11 Melanie De Biasio - Blackened cities

'Blackened cities', een nummer van 25 minuten en meteen ook het hele album dat dezelfde naam draagt. Met deze plaat bracht Melanie De Biasio jazz naar een heel nieuw level. Pure jazz kan je het niet meer noemen, maar waarom in het verleden blijven steken als de toekomst op je wacht? Met haar prachtige stem en de intieme muziek, kan 'Blackened cities' namelijk niet anders dan een prachtplaat zijn. © Sara Smet 

#12 Faces on TV - Traveling blind

'Traveling blind' is een nummer dat blijft hangen. Eén van de redenen daarvoor? Je kan niet anders dan het nummer op eindeloze replay zetten. Jasper Maekelberg weet het klaar te spelen om alle aspecten die nu hip en hot zijn in de muziekscène in zijn nummer te verwerken. Dat maakt dat je ergens ook wel doet denken aan acts à la Oscar and The Wolf. Maar toch is 'Traveling blind' vooral geniale indiepop in zijn eigen gelijk. © Sara Smet  

#13 BadBadNotGood ft. Sam Herring - Time moves slow

Met 'Time moves slow' werd de zomer van '16 al vroeg ingezet. Onze favoriete nu-jazzers van BBNG riepen voor deze supersmoothe single de hulp in van Future Islands-frontman Herring, zodat hun onstuimige karakter even plaatsmaakte voor zachte klasse. Op het album ('IV') lieten ze de jazzklok wat trager tikken en verwerkten ze hun hiphop een pak subtieler dan anders. Dit lied dreef ons daar al zachtjes naartoe. © Staf Nys

#14 Bazart - Nacht

Wij hadden alvast nooit gedacht dat we luidkeels zouden meezingen met Nederlandstalige poprock. Het gebrek aan taalbarrière stoort ons bij Bazart net niet. Ze slagen erin genoeg poëtische dubbelzinnigheid in hun teksten te verwerken zodat iedereen er toch nog eigen betekenis aan kan toekennen. En het is verschrikkelijk catchy, dat ook. We kijken alvast nooit meer zonder de juiste soundtrack over onze schouder. © Elisabeth Vroonen

#15 Wilco - If I ever was a child

Deze plaat neemt je terug in de tijd met zijn ingetoomde elektrische gitaar en geeft je het gevoel van ‘die goede oude tijd’. 'If I ever was a child' is een naturelle plaat met weinig tierlantijntjes, maar weet je toch te intrigeren. © Sara Smet  

#16 Solange - Cranes in the sky

Sinds vorig jaar is Solange Knowles definitief niet meer gewoon het zusje van. Met 'A seat at the table' kreeg ze haar eigen stem, waarmee ze enkele wrange kwesties aan de kaak stelde. Die nare ervaringen gaf ze met schoonheid vorm: kijk, luister en word stil. 'Cranes in the sky' is een wonderlijk nummer en heeft zonder twijfel een van de meest prachtige videoclips aller tijden. © Staf Nys

Heb je na deze nummers nog geen genoeg van de klanken die ons het afgelopen jaar in bedwang hielden? Niet getreurd! Want hier vind je nog een afspeellijst met de beste plaatjes van 2016!