De 15 tv-programma's van het najaar

De bladeren zijn eindelijk van de bomen gevallen en de Sint is samen met de Zwarte Pieten-discussie weer naar Spanje vertrokken. Kortom: de winter is eindelijk écht in het land. Tijd dus voor lelijke kerstbomen, schrale kerstmarkten en vooral doodsaaie familiefeesten. Wie heeft ooit beweerd dat de eindejaarsperiode plezant is? Maar kijk, als een klein sprankelend vuurtje in de duisternis brengen wij wat warmte en hoop met het beste dat de televisie ons dit najaar zowel op nationaal als internationaal vlak te bieden had. En dat in een handig verpakt overzichtje. Zeg nu nog eens dat we jullie niet graag zien!

Non-Fictie (Nationaal)

1. Alleen Elvis Blijf Bestaan 

Kunst en cultuur zijn heden ten dage maar een muisklik van ons hongerige brein verwijderd, maar een nieuw landschap ontdekken is zoveel leuker met een doorwinterde, gepassioneerde gids. Thomas Vanderveken haalde er dit jaar weer negen interessante figuren bij die aan de hand van hun persoonlijke ervaringen de onze verrijken. Televisie waar je voor thuisblijft!

2. Niveau 4

Na zijn spraakmakende docureeks 'Molenbeek' op één trok Eric Goens terug naar deze plek om ditmaal het politiekorps te volgen. We schrijven 22 maart: België wordt opgeschrikt door een terroristische aanval. De camera's van Goens beginnen te draaien en registreren de acties van de politie. Beelden die je verwacht uit Amerikaanse grootsteden, maar zich gewoon in België afspelen. Naast de actie toonde Goens ook hoe moeilijk de politie het vaak heeft om goed te kunnen werken. Een systeem dat smeekt om veranderingen, maar deze niet krijgt. 'Niveau 4' toonde in ieder geval al hoe een goede docureeks er moet uitzien.

3. Radio Gaga

Joris Hessels en Dominique Van Malder haalden ook dit najaar hun caravan weer van stal om langs de Vlaamse wegen lokale radio te gaan maken. En net zoals vorig jaar leverde dat weer ijzersterke televisie op. Met hun aandoenlijke charme interviewen ze groot en klein en dat levert ontroerende verhalen uit de Vlaamse microcosmos op. Met dit seizoen zelfs een uitstapje naar Benidorm, wat onderhand toch een klein beetje Vlaanderen aan de Costa Blanca is. Vergeet al die radiozenders en podcasts, de beste radio is tegenwoordig gewoon op televisie te zien.

4. Sorry voor Alles

Akkoord, wij waren niet meteen fan van dit programma. Het leek ons eerst vooral een gevaarlijke cocktail van leugens die heel wat vriendschappen op het spel zette. Maar gaandeweg leerden we de nauwkeurig uitgekiende opdrachten appreciëren en werd het maandenlange bedrog verzacht dankzij het humoristisch kantje. Inventieve televisie, dat belonen we!

5. Winteruur

Een presentator, een gast, een zetel en een hond. Meer heb je soms niet nodig om een ijzersterk programma te maken. En Wim Helsen bewijst het elke weekavond, tien minuten voor het slapengaan. Een gesprek over een klein stukje tekst, maar ook over zoveel meer. Soms grappig, soms ontroerend, soms inspirend en soms gewoon ronduit bizar. Simpel maar geniaal. Elke dag een warme afscheidsknuffel van je televisietoestel om de nacht in te gaan. En de echte ster van het programma is ondertussen onze spirit animal geworden. Waren we allemaal maar een beetje zoals Boris De Hond.

Fictie (Nationaal)

6. Callboys 

Platte typetjes en platte seks? Vergeet het maar! In zeven luttele aflevering schetste Jan Van Eelen met 'Callboys' uiterst menselijke (en Vlaamse) portretten om ze daarna volledige te laten ontsporen. Dildo's! Vliegende uitwerpselen! Bedreigingen! Drones! Het was geschift, ongeloofwaardig en geniaal tegelijkertijd dankzij de puike acteerprestaties van de hele cast. De tweelingontknoping was bovendien zo vergezocht dat het terug hilarisch werd, en dat moet je kunnen.

7. Cordon

Het eerste seizoen van 'Cordon' was zonder meer een speciaal beestje. Wat als er een dodelijk virus uitbreekt in Antwerpen en de halve stad wordt afgesloten van de buitenwereld? Een verrassende premisse die een sterke fictiereeks opleverde die maar al te graag flirtte met de conventies van de big budget-reeksen uit het buitenland. En ja, wij waren waarschijnlijk bij die weinigen die het einde van het eerste seizoen konden smaken. Een tweede reeks kon echter niet uitblijven en zoals dat vaker gaat kon deze niet meteen tippen aan het origineel. Maar los van enkele te kunstmatige ingrepen, zorgde de introductie van enkele nieuwe personages en een handvol echt straffe afleveringen toch voor een onderhoudend tweede seizoen dat nu definitief een einde breit aan het verhaal.

8. De 16

'The Office: De Wetstraat'. 'House of The Lambermont'. Je kon 'De 16' met veel reeksen vergeleken, maar ondertussen ging het wel rustig zijn eigen gangetje. Het rijlen en zijlen van De Partij zorgde in handen van regisseur en scenarist Willem Wallyn voor een heerlijke satire op de Belgische politiek. Tel daar nog een topcast (Jan Hammenecker steelt de show als de norse kabinetschef Van Praet), spitsvondige dialogen ("Ik zal de poorten van de Begrotingshel voor u open zetten.") en een beeldvoering die balanceert op het randje tussen gimmick en geniaal bij en je krijgt een fictiereeks die absoluut niet te missen was. Best te degusteren met een dikke sigaar en een glas whisky. Van Praet zou trots zijn.

9. Professor T.

Jasper Teerlinck doet ons nog steeds denken aan de Vlaamse Sherlock, maar na het zien van seizoen 2, mogen we dat eigenlijk niet meer zeggen. Hij kreeg nog meer een eigen gelaat, een eigen persoonlijkheid en zijn eigen, bijzondere kijk op de wereld werd nog duidelijker in de therapiesessies. Ook de zaken bleven consistent op een hoog niveau en de atypische beeldvorming leverde interessante scènes op.

10. Wat Als?

Zelfs in dit derde seizoen zijn de dolgedraaide 'Wat als...'-vragen nog niet uitgeput. Dat eeuwige spel met verwachtingen en omkeringen blijft boeien - ook al zit er hier en daar een belegen vraag tussen of een uitwerking met grote gaten. Geef ons daarom minder 'Wat als homoseksualiteit nog niet bestond?' en meer 'Wat als Columbus van Antwerpen was?' en wij zijn nog tevredener.

Fictie (Internationaal)

11. The Crown

De biografische dramareeks over de regeerperiode van de Britse koningin Elizabeth II is de perfecte eye opener voor wie er nog aan twijfelde dat de toekomst van kwaliteitsvol drama steeds meer bij streamingdiensten ligt. Rumour has it dat de BBC om budgettaire redenen ‘The Crown’ aan zich voorbij moest laten gaan, waarop Netflix (naar verluidt) wel honderd miljoen pond veil had voor de productie van het paradepaardje van scenarist Peter Morgan (ook bekend van ‘The queen’).

Het resultaat is ronduit fabelachtig: een sublieme ensemblecast – Claire Foy (een gelaagde Elizabeth, verscheurd tussen plicht en persoonlijke vrijheid) en John Lithgow (een meedogenloze, maar ook ontroerende Winston Churchill) voorop – een historisch uitgekiend scenario, prachtige decors, … Het hele plaatje klopt. 'The crown' is niet alleen een aanrader voor liefhebbers van het betere historische kostuumdrama. Deze familiekroniek is immers doorspekt met emotionele, politieke en maatschappelijk gewichtige gebeurtenissen, schandalen en rivaliteiten: voldoende voer voor meeslepende verhaallijnen waar menig soap jaloers op zou zijn, en dat zonder de historische realiteit al te veel geweld aan te doen.

12. Designated survivor

De ontknoping van deze Netflix-reeks volgt pas eind december, maar wij weten het conspiracysfeertje van 'Designated survivor' - met Kiefer Sutherland in de titelrol - nu al te pruimen. Wanneer het Capitool van de kaart geveegd wordt tijdens de State of the Union, wordt Minister van Huisvesting Tom Kirkman - als enige overlevende van het kabinet - tegen wil en dank gebombardeerd tot President van de Verenigde Staten. Geconfronteerd met z'n eigen tekortkomingen (maar ook idealen) en een algemeen gebrek aan geloof in z'n capaciteiten, wacht hem de aartsmoeilijke taak om het land bij elkaar te houden, een economische depressie af te wenden en de daders van deze terroristische aanslag te berechten. Dat niets of niemand is wat het lijkt, voel je al bij de eerste aflevering aan je theewater, maar dat mag de fun niet drukken.

13. Mr Robot

Kon je het eerste seizoen van 'Mr Robot' beschouwen als de inleiding waarin de lijnen uitgetekend worden en de pionnen gepositioneerd worden, dan is seizoen twee van deze techno-noir thriller het strijdtoneel waarin het conflict tussen E-corp en hackerscollectief fsociety volop tot uitbarsting komt. De hoofdpersonages en hun persoonlijke demonen blijven intrigeren, de verhaallijnen verrassen, en het geschepte wereldbeeld is nog steeds even confronterend. Wij kijken volop uit naar de ontknoping in seizoen drie.    

14. Stranger Things

Onze zomervakanties zagen er dan wel minder avontuurlijk uit, de kinderen van de jaren '80 op de CE-redactie haalden hun hartje op aan retro-horrorserie 'Stranger things', die weliswaar niet uitblinkt in originaliteit maar met een perfecte sfeerschepping en strakke acteerprestaties toch voor kippenvel zorgt. 

15. Westworld

Wie de beste acteerprestatie van het jaar wil zien, moet dringend 'Westworld' beginnen bingewatchen. In deze reeks, bedacht door Jonathan Nolan (broer van) en zijn vrouw Lisa Joy, over een futuristisch westernpretpark speelt Anthony Hopkins de pannen van het dak als Robert Ford, de oprichter van dit oord van plezier en verderf voor de rijkeluis. Wie naar Westworld komt, kan zijn diepste verlangens en lusten botvieren op de robots die het pretpark bevolken. Maar zoals in elk goed science fiction--verhaal dreigt alles mis te lopen wanneer de hosts een bewustzijn beginnen te creëren. Wie weet wat en wie zit achter dit alles? 'Westworld' is tien afleveringen lang van de ene verbazing in de ander vallen met naast Hopkins ook glansprestaties van Evan Rachel Wood, Thandie Newton en Jeffrey Wright. Eindelijk een echte opvolger voor 'Game of Thrones'?