De 10 beste strips van het najaar 2017

Juicht allen, want het jaar loopt op zijn einde. Jubelt, want de lijstjes zijn gearriveerd.
Zie hier de vijf beste Nederlandstalige en de vijf beste vertaalde strips van het najaar 2017!

Nederlandstalig

'Papa Zoglu' (Simon Spruyt)

‘Papa Zoglu’ is veel tegelijk: ingetogen, hilarisch, heerlijk politiek incorrect. Maar vooral straf. Een semi-demonisch, semi-hilarisch sprookje dat nog dagenlang blijft nazinderen.

'Robbedoes door... Hanco Kolk: Tulpen uit Istanboel' (Hanco Kolk)

Hilarisch. Grappig... Ontzettend grappig. Een uniek gevoel voor humor. Droog, slapsticky. Gevat en vrolijk. Nooit gemeen. Engelse tongue-in-cheek, maar dan Hollands.

Of – een uniek 'Robbedoes'-avontuur. Op en top geweldig, helemaal Hanco Kolk.

'Zeep 1' (Maarten Vande Wiele)

Uit alles wat Vande Wiele op papier zet, blijkt een oprechte fascinatie voor al wat soap is. Hij lacht er niet mee – dit is geen parodie op het tv-genre – maar neemt het beste wat het te bieden heeft en verwerkt het tot wat zowel volledig stereotiep als ontzettend zichzelf is. De dialogen bewandelen het slappe koord, maar bereiken door spitsvondigheid en humor glorieus de overkant. Wij, die doorgaans elke soap vermijden, wij houden van Barbra en Ken.

'Zon' (Wilbert vander Steen)

Wat tekenaar-scenarist Wilbert van der Steen presenteert is groots. Een episch verhaal, een familiekroniek, samengebald in de 64 pagina’s. 'Zon’ is visueel spektakel van een tekenaar die in alle bescheidenheid zijn volledig geniale zelf is.

'Een boek waarmee men vrienden maakt' (Lukas Verstraete)

Dit opmerkelijke debuut is er eentje om in te lijsten. De apocalyptische taferelen à la Bosch en Bruegel, de talloze grapjes, de kleine odes aan legendarische striphelden - we spotten onder andere Tuizentfloot, Suske en Wiske en Kuifje - het getuigt allemaal van heel veel liefde, kunde en talent. In de gaten houden, deze Lukas Verstraete.

 

Vertaald

'Het verslag van Brodeck 2/2: De Stilte' (Manu Larcenet, naar Philippe Claudel)

Philippe Claudel zei dat zijn boek “een parabel is over de schuld en de vernietiging van de mens door de mens”. Grote thema’s vragen om grootse meesterwerken. Voor de luttele prijs van nog geen 25 euro kunt u er zich nu gewoon eentje aanschaffen in uw stripspeciaalzaak. Niet aarzelen dus.

'Nick Cave – Mercy on Me. De getekende biografie' (Reinhard Kleist)

Het zijn niet de feiten waar Kleist naar zoekt. Als scenarist zet hij Nick Cave, de mens, zijn angsten, dat wat hem voortstuwt, op papier. En dit met tekeningen die het best te omschrijven zijn als een aan de realiteit vastgeklampte apocalyps – donkere lijnen, punk als Cave, zwart en anarchistisch.

'Sporen van het toeval: De Spaanse bevrijders van Parijs' (Paco Roca)

De 332 pagina's van deze strip absorberen je. De tijd die je in deze strip investeert, is essentieel. Zonder de massa, zonder het volume, zou dit slechts een schets zijn, een bandering van de tijd waarin Ruiz leefde. Nu is het meer, veel meer. Het is intens, tot de laatste tekening.

'Batman, the Dark Prince Charming 1' (Enrico Marini)

The Joker staat bovenaan ons lijstje van de grootste superschurken aller tijden. Niet in het minst door Heath Leger en zijn 'The Dark Knight'. Ook hier, in deze eerste Europese Batman-strip ooit, is de superschurk niet minder dan indrukwekkend. De Italiaan Marini tekent een comic die zowel puur Batman, als puur zichzelf is – oftewel: de Batman Marinifique!

'Een zus' (Bastien Vivès)

Dit is letterlijk wat de dertienjarige Anthony en de drie jaar oudere Hélène zien en voelen... Zij, die met internet groot worden, weten wat verleiding is – of toch hoe het op hun scherm verschijnt. Dat één en ander echt wordt, is daarom, voor hen, niet abnormaal. Wij, webloze jongeren, door tijd en moraal aangetaste oudere, wij zien het anders. Wat de twee jongeren beweegt, choqueert ons. Hoe echt het voor hen ook is.

'De ogen van de kat' (Moebius & Jodorowsky)

(omdat dit geen nieuwe uitgave is, maar een – geweldige – heruitgave van een magistrale strip van lang gelee, gunnen we deze titel een zesde plaats in onze definitieve top vijf)

Het is een verhaal door Moebius. Doch, dat betwijfelen we. Hier is iets meer aan de hand. We kunnen niet geloven dat een persoon, een mens, een sterveling, gewoon iemand, dit kan maken. 'De ogen van de kat' is bovenaards.