Cactusfestival 2018: een vooruitblik

Daar zijn ze weer! De festivals. Een mens zou door de bomen het bos niet meer zien op deze aardkloot. Al goed dat het Cactusfestival in Brugge al jaren een gevestigde waarde is. Een goede programmatie wordt gekoppeld aan een gezellig park en een fijne cocktailbar. Om maar te zeggen, de sfeer zit er immer goed.

En dat zal dit jaar niet anders zijn. Op vrijdag 13 juli krijgen we meteen een typische Cactusdag voor de kiezen. Homegrown heroes als Jasper Steverlinck en Douglas Firs krijgen de eer om het festival in gang te schoppen voor Triggerfinger. Daarnaast maakt ook Buffalo Tom zijn opwachting. Na hun eerdere, felgesmaakte, doortocht in de AB, krijgen de fans nu ook nog eens een uitgelezen kans. En zeg nu zelf, wie schreeuwt nu eens niet graag 'Taillights fade' mee? Maar de parel van de dag ligt waarschijnlijk verscholen in Lamb. De triphopdinosaurus is een vast gezicht om de zoveel jaar en keer op keer werkt die mix van triphop en het Minnewaterpark als geen een (zie Massive Attack). Genoeg dus om voorzichtig enthousiast te worden.

Op zaterdag wordt het pas echt interessant. Een gevarieerd programma schotelt ons in totaal drie artiesten voor die al eens 'Best new music' labeltje kregen van Pitchfork, twee Belgische bands die moeiteloos de AB uitverkopen en een popprinses. Je zou haast denken dat het Rock Werchter is. Helaas nog niet rijp voor de loftige accolades maar daarom niet minder interessant: Témé Tan en Her. De eerste is een Brusselse wereldburger die wel eens the next big thing kan zijn en de laatste is een Franse tragedie die aan een zegetocht bezig is. De popband bracht onlangs hun debuut uit en die zwoele pop mogen ze live op het Brugse publiek loslaten. 

Met Tune-yards, Sampha en Charlotte Gainsbourg worden de liefhebbers van wat nog doorgaat als 'indie' dezer dagen op hun wenken bediend. Na de Botanique uit te verkopen, mag de dochter van Serge nu Brugge inpakken. Haar laatste album 'Rest' was zonder meer indrukwekkend en als we nu zouden moeten tekenen voor beste optreden van de zaterdag, zetten we ons geld in op haar. Al doet dat weinig af van Sampha en Tune-yards, die met hun respectievelijke r&b en pop geheid zullen scoren. Doordachte songs en een vrij degelijke livereputatie, dat moet in tha pocket zijn.

En zoals dat gaat, spelen Intergalactic Lovers en het herrezen Arsenal enkel en alleen maar thuismatchen in ons land. Beide bands gaan ons niet meer van onze sokken blazen, maar dat het felgesmaakt zal worden, staat buiten kijf. Maar de atractie is misschien wel Emilie Sandé. De Britse, die met 'Next to me' een wereldhit scoorde, wist het daarna niet echt op te volgen. Tijd dus om te bewijzen dat er meer achter zit dan enkel die evergreen. En afgaande op haar fenomenale stem, durven we nog steeds geloven van wel. Zijn we getuigen van de doorstart van Sandé, die zaterdag 14 juli?

Maar op zondag gaat het pas écht hard. Het is werkelijk bijna struikelen over de fantastische namen. Starten doen ze met The Mistery Lights, die hun soulvolle, vuile garage rock zullen meebrengen. Ook van de partij: goeie Cactusvriend Riley Walker, die voor de gelegenheid een band meeneemt. Ieder festival heeft dezer dagen zijn 'niets aan handje' gitaarheld nodig en Riley is geknipt voor die rol. 

Maar met Suuns, Strand Of Oaks en Goldfrapp pakt Cactus al vroeg op de dag hard uit. Suuns, die ooit in het begin van het carrière langskwamen in Brugge, staan garant voor interessante shows die uitblinken in spitse, experimentele rock. Strand Of Oaks daarentegen zal met zijn trippy folk geheid zieltjes winnen. Ook straf: de komst van Goldfrapp. De elektropopster doet wat denken aan Roisin Murphy, die verleden jaar helaas niet wist te imponeren, maar een iets vroegere plaat op de affiche zou de boel ten goede moeten komen.

Maar al bij al blijven zij slechts, hoewel alom gelauwerd, opwarmers voor het triumviraat dat Slowdive, Mogwai en Nils Frahm is. Alle drie verkopen ze uit waar ze spelen hier in België en de combinatie van de postrock van trouwe klant Mogwai, de neoclassical van Frahm, de shoegaze van Slowdive en het bitterzoete, donkere park staat garant voor meesterlijke concerten. Van een goed inééngestoken festivaldag gesproken. 

"Ja maar, hoe veel kost dat dan en waar kan ik mijn tent en frigobox dan neerpoten?" We horen het je al denken. Ons werk zit er op, maar de vriendelijke mensen van Cactus helpen je graag verder via deze weg