SeizoensKlanken

Met de doorbraak van STUFF. heeft jazz ook in de Belgische elektronicascene zijn wederoptreden gemaakt. Hoewel de jazzinvloeden bij SeizoensKlanken, een Geels duo met Gilles Helsen aan de knoppen en Freek Vreys op gitaar, minder expliciet aanwezig zijn, bezit de band het soort impulsiviteit die enkel via jazz in de vingers kan kruipen. Het maakt de composities ontwapenend eerlijk.

Neem nu het moment waarop Vreys een solo inzet in de track 'Modern desire', met zijn negen minuten hun langste tot op heden: het is een moment van pure intuïtie, van gewoon jammen en zien waar het klikt of botst - althans die indruk krijgen we toch. Darkside heeft dit ook en is dan ook terecht een opgegeven referentie op hun vi.be-profiel.

Verder lijken Helsen en Vreys fans van het betere knip- en plakwerk. Naar het uitstekende voorbeeld van onder meer Nicolas Jaar en Shlohmo doorspekken ze hun beats en grooves met zelf opgenomen samples, zoals de naar frequentie zoekende radio en de café-ambiance in 'Arts/loi' (die songtitel!). 

Mocht je door alle namedropping beginnen denken dat SeizoensKlanken slechts een kopie van zijn invloeden is, dan heb je het fout. Seizoensklanken neemt zijn invloeden - we noemen voor de volledigheid ook nog Robert Glasper en de catalogus van het label Brainfeeder - als blauwdruk voor de eigen improvisaties. Dat ze daarbij in hun nog maar kleine discografie meermaals buiten de lijnen durven te kleuren, doet het beste vermoeden voor wat nog komen gaat. 

Beluister meer tracks en enkele uitstekende mixtapes op hun vi.be-profiel