The Roll

Eens beland op hun plekje op het internet moeten we echter vaststellen dat die 'onaf' wel eens kan slaan op de band hun MySpace. Het ziet er allemaal zo standaard uit. Een witte achtergrond, een krakkemikkige fotoslideshow die na één draaibeurt stopt bij wat reclame en veelal geen afbeelding bij de nummers. Ze hebben dan wel een ep uit, maar je kan hier nergens echt iets bijleren over welke nummers daarop staan. Er is nog veel werk aan de winkel voor wat betreft die MySpace. Maar hoe zit het dan met de muziek?

Het eerste nummer dat wij te horen krijgen is 'Somehow'. Een folky nummertje met een aanstekelijke 'balalalalala', dat veel wegheeft van The Tellers. 'Midnight street' - titelsong van hun ep - klinkt een stuk steviger en daar zit de honky tonky piano zeker voor iets tussen. We ontdekken eigenlijk niets nieuw op deze MySpace, maar we beluisteren de nummers wel stuk voor stuk tot het einde. 'Tell me which way to go' is veruit het beste nummer uit het lijstje van vijf. Het is dan ook niet meer dan normaal dat het de meeste speelbeurten heeft. We voegen er zelf nog enkele aan toe. 'Party don't stop' mag dan wat meer neigen naar The Strokes, het valt ons ondertussen wel op dat The Roll wat de zang betreft wel heel veel inspiratie is gaan zoeken bij The Kooks en diens helden, zoals The Kinks. Het neemt niet weg dat het leven aangenamer is mét dan zonder de nummers van The Roll.

The Roll is zoals een nachtwinkel in het Brusselse. Er is er eentje op bijna elke hoek en ze bieden allemaal hetzelfde aan, maar het is verdomd leuk als er eentje op jouw hoek ligt. Geef deze band dus zeker een plekje in je MySpace-straatje. Hun gevel dient nog wat opgepoetst te worden, maar de deurbel klinkt alvast uitnodigend.