People of the pavement

'Goh, nice!' Dat was onze reactie na grofweg 1 minuut en 8 seconden ‘Ananas blues (white wine and chaos)', het eerste nummer op de vi.be-speler van People of the pavement. Gek toch hoe, net als we denken dat we de deadline van de week niet zullen halen, er zoiets door de boxen schalt. Of in dit geval zoekt het zich eerst zachtjes vingerknippend en nadien geruggensteund door pizzicato viool en gitaar een weg door de laptopspeakers. Zo'n onverwachte plotwending en zulke heerlijk onvoorspelbare solo's doen een mens al eens een vreugdekreetje slaken.

Op de vi.be-pagina staan er drie nummers; elders op Facebook vinden we er nog een paar. '50 days' wordt in het filmpje al wandelend gebracht, op zo'n manier dat zelfs de brug waar ze op stappen zijn plek als instrument krijgt toebedeeld. Opvallend hoe ze ongeveer halverwege het geheel wat chaotischer laten worden, maar toch op tijd de teugels strak trekken voor de laatste herneming van het refrein. Heleen, Maud, Stijn, Reinout en Rolf weten waar ze met hun geluid naartoe willen. Die lang uitgesponnen intro van ‘Brainless', bijvoorbeeld, gevolgd door een afwisseling van ingetogen, gesproken woord (door een mannenstem) en de overvloedig instrumentaal bijgestane vrouwenstem bewijst dat glansrijk.