King Sigh

De Talentenreeks van 2010 is bijna volledig. Nog een paar dagen en dan kan je je favoriet naar de titel ‘Talent van het Jaar' stemmen. Maar voor het zover is, sluiten we de rangen in schoonheid met King Sigh. Na opnames werd het duo aangevuld: hun voormalig drummer nam de gitaar op, een nieuwe drummer kwam erbij en vanaf dat moment viel alles ook live op z'n plaats.

Dit viertal uit Scherpenheuvel brengt op hun plaat ‘Entering' een energieke mix van instrumentale rock-en postrockelementen. Op sierlijke wijze vermijden ze de talrijke clichés die rond het instrumentale genre zweven en creëren ze een stevige, bijwijlen ondoordringbare, muur van wondermooie melodieën.

Het openingsnummer ‘Under the radar' borrelt en tinkelt door zinderende bas, subtiele, hoge gitaarnoten, zachte belletjes en een dun orgeltje. Spanningsopbouw heet dat, en verdorie: wij houden ervan! Dreigende drumploffen komen tussen, maar de melodie gaat door. Herhaald, aangevuld en versterkt maar niet door de gekende technieken. Atypische twisten houden het spannend en vernieuwend. Ook omdat ze die crescendo opbouw niet slaafs volgen, maar zelf hun volume juist niet zo systematisch bepalen. De haast verplichte uitbarsting van geluid komt er wel - gelukkig - en klinkt nog beter dan verwacht. Melodisch euforisch, quoi. Deze zachte, etherische sfeer wordt nogmaals opgeroepen bij ‘Another gold', de afsluiter van het album.

Een innovatief album van King Sigh dat ook live met gemak overeind blijft. Deze excellente uitvoering van ‘Under the radar' is daarvan het beste bewijs en dat willen we je zeker niet onthouden. De verbinding tussen power en emotie, op plaat én live, dat moet King Sigh zo ongeveer zijn én uniek maken. Maar het instrumentaal kantje laat je natuurlijk helemaal vrij om zelf een definitie te bepalen. Klaar voor een mentale roadtrip doorheen een gebied dat grenst aan zowel Sigur Rós als Phoenix?

Beluister King Sigh op vi.be