Just Like Rainbows

Als je naar hun MySpace surft, dan valt je meteen de vriendelijkheid van de blog op. Het lijkt wel de MySpace van een kleutertuin. Een zachte gele achtergrond, een vriendelijk lettertype en een leuke tekening van een - hoe kan het ook anders - regenboog. Weinig poeha, een leuke biografie en enkele bulletins die verwijzen naar reviews zoals deze. Het is geen gepimpte pagina, maar dat zou ook niet passen bij Just Like Rainbows. Passeer zeker eens langs hun pics. Daar staan enkele zeer mooie tekeningen tussen.

Maar vergeet tijdens het surfen naar die foto's niet te kiezen voor 'openen in nieuw venster'. De muziek zou anders uitvallen en dat zou spijtig zijn. Ze is de ideale begeleidster tijdens dit korte museumbezoek. Rustige akoestische tokkelnummertjes die zo nu en dan wat neigen naar Pinback en soms zelfs een beetje naar Dead Man Ray. Als je na vijf nummers nog niet op bent uitgeluisterd of gewoon verlangt naar meer, dan sturen ze je graag door naar hun pagina op Last.fm. Daar staan alle nummers.

Het gevaar bestaat dat je bij het beluisteren van deze muziek alles neerlegt en indommelt. Als dat gebeurt, dan is dat niet omdat de muziek slaapverwekkend is, maar omdat je hoogdringend nood had aan wat rust en de jongens van Just Like Rainbows je met de neus op de feiten hebben gedrukt. Zoek je dus wat rust, surf dan zeker eens naar deze bijzonder rustige hoek op het internet.