Grand Electric Club

Geen Nintendotunes te bespeuren in de muziek van het tussen Antwerpen en Brussel pendelende vijftal. In het loungy „The Prisoner“ kiezen ze voor verschillende lagen vocals, aan Goldfrapp appellerende samples en een ontspannen ritme. Ingrid’s stem wisselt van ijlheid naar coolness alsof het niets is, en zorgt daarmee voor dromerige én nuchtere momenten. De begeleidende gitaarakkoorden weerroepen een eenzijdige indeling in het electronica-genre.

Anders gaat het toe in “Tar”, dat we omwille van zijn industriële beat ergens tussen Massive Attack en Chemical Brothers zouden plaatsen. Zelf noemt de band als invloeden naast het obligate „mum and dad“, keukenbestek, stoplichten en boerende mensen. Dat hadden we natuurlijk alláng gehoord.

Grand Electric Club heeft twaalf vrienden op myspace. Laat ons dat getal tegen het einde van de week vertienvoudigen - minstens.