Colour Kane

Zo nu en dan valt er op vi.be een band te ontdekken die te internationaal klinkt om een aanstormend Belgisch talent te zijn. Nu valt ons dan ook een heerlijk chauvinisme te beurt bij het spotten van Colour Kane. Lekker Belgisch maar mede door de medewerking van Robin Guthrie nu al klaar voor een internationale doorbraak zonder dat er rockende beats aan te pas komen.

Colour Kane resideert namelijk in dat heerlijke dreampop-wereldje waar de meesters van Cocteau Twins de geestelijke leiders zijn maar omdat het niet eerlijk zou zijn om een song waar oppergoeroe Robin Guthrie een hand in had niet puur te beoordelen, even 'Seaside Dream' buiten beschouwing gelaten. Het lukt hoor, want Marjan Snyker klinkt niet als Liz Frazer hoewel haar stembanden ook van enige ijle en etherische ijver te beschuldigen zijn. Even onstaat het vergelijk met Dolores O'Riordan (The Cranberries) want ook zij bevindt zich af en toe in de zweverige wereld van een ijle, door meerlagige gitaren doorwrongen popgeluid. Bij Colour Kane weliswaar in perfecte harmonie met de relaxte electronische beats.

Sommige tracks op vi.be zijn geplukt uit het in 2007 verschenen debuutalbum 'A taste of'. Naast Robin Guthrie heeft ook Fredrik Johansson (Glorybox) zijn zegje gehad. Geruggesteund door twee grote namen mag het dus dan ook geen geheim meer zijn dat Colour Kane met geduldig vakmanschap de melancholie van een versuikerd laagje honingzoete muziek voorziet.

Het klinkt misschien te gezapig en tegendraads voor de hectische levenstijl die wij in ons schuil houden. De ziel moet soms ook rusten. En dat kan dan wel eens op de muziek van Colour Kane zijn.