Cardoen

Lieven Cardoen begint in het West-Vlaams. ‘Krupt Ut Je Bedde’ verwoordt de eenvoudige, maar o zo ware levensfilosofie dat je niet bij de pakken moet blijven zitten. ‘Dat is ’t leven,’ besluit hij. Wij zijn alvast voldoende gecharmeerd om zijn andere nummers te beluisteren. Een mannelijke Hannelore Bedert is hij alvast niet, de rest van zijn liedjes zingt hij immers in het Engels.

Cardoen brengt redelijk eenvoudige popsongs, alleen maar op gitaar begeleid met niet al te uitdagende zanglijnen. En toch heeft het iets. Zijn stemgeluid en gitaarspel, en vooral zijn oprechtheid mogen er wezen. We horen qua frasering soms een vleugje een Barman en Filip Kowlier (hoewel we waarschijnlijk aan die laatste denken vanwege het dialect).

De zelfrelativering dringt door in titelsongs als ‘Chocolate Jesus’ en ‘The insane song’. Op het gevaar af om aan hokjesdenken te doen, bekijken we grondig de etiketten die Cardoen zichzelf opkleeft: acoustic / blues / reggae. Mooi, mooi, het rootsaspect is met bijhorende mondharmonica inderdaad zeer aanwezig.

Leuk dat er video’s te bekijken zijn, die geven al een goed beeld weer van wat je live kan verwachten. We vragen ons af of Cardoen toch niet aan een voltallige live band denkt. De gitaar en stem zijn charmante medewerkers, natuurlijk, maar een band brengt meer variatie. Extra arrangementen hoort hij immers zelf bij zijn topfriend Songs of Sirens.

We vinden ondanks de live video’s en foto’s geen concrete podiumdata terug. Jammer, want we willen weten of Cardoen zijn levensfilosofie en sfeer ook in het echt kan overbrengen. Dat hij al een kleine aanhang heeft, bewijzen zijn bijna 3000 vriendjes en 26.000 bezoekers.