Bristol Blonde

Tijdloze jonge blondine, zwart-wit foto, dromerige, glazige blik en onschuldig sensueel tuitende lippen. Je zou kunnen denken dat dit plaatje slechts het weloverdachte artwork is van één of andere arty elektroband. Niets is minder waar. De jongedame wiens extreem grote kijkers ons verwelkomen op onze MySpace-keuze van de maand is wel degelijk de artieste in persona. Meer nog: uit wat we kunnen opmaken uit de MS-credits, is zij niet enkel het hemels zingende popje van een voor de rest mannelijk combo, zij en niemand anders is Bristol Blonde of, in het aardse leven, Tessa De Block, songschrijfster, zangers, keyboardspeelster en programmeur.

Uit haar nom de plume blijkt dat dit een dame is die openlijk haar helden en invloeden eert. ‘Bristol' vormt namelijk niet enkel een fijne alliteratie met haar (al dan niet natuurlijke) haarkleur. De trippy tonen die deze Engelse havenstad voor altijd op de muzikale landkaart plaatsten, zijn overduidelijk aanwezig in de muziek van Bristol Blonde.

We zijn ons bewust van de grote graad van waarschijnlijkheid dat De Block dit voor de elfendertigste keer over zichzelf moet lezen, maar het moet gezegd: in haar licht zuchtende, sensuele vocals, in combinatie met de donkere, romantische elektronica, horen wij een grote affiniteit met Alison Goldfrapp (die 1995 overigens meezong op ‘Maxinquaye', het debuutalbum van Bristols enfant terrible Tricky).

De jongedame vertoeft ook duidelijk in goed gezelschap: haar top drie-vrienden zijn namelijk één en dezelfde: Alex Callier, respectievelijk in de gedaante van zichzelf, zijn band Hooverphonic en zijn campy alter ego/zijproject Hairglow. Eén van de tracks op haar MySpace is trouwens een remix van de hand van de sympathieke, zelfbewuste bonvivant-met-brillantine-complex uit Sint-Niklaas. Neen, we geven niet toe aan de nochtans diep in ons opborrelende vraag of de muzikale samenwerking tussen laatstgenoemde en De Block verder zal gaan dan deze remix. Belangrijker is dat zij in haar hoedanigheid van Bristol Blonde sterk genoeg op haar eigen benen staat. De warme synth-pop die zij brengt is namelijk niet zomaar een stijloefening van al de hierboven vernoemde artiesten. Haar songs klinken eigenwijs en doorleefd, en hebben wel degelijk een eigen smoel. De originele songstructuren, de pakkende melodieën en motiefjes, de arrangementen: ze zijn allen erg sterk en overdacht.

Neem nu ‘Silver agent RPE': heerlijk dreunende synth-drums en aanstekelijke gitaarriff, met daarboven een verleidelijk croonende De Block. ‘70s luck' is van een quasi filmische pracht, gedragen door een dreigende Fender Rhodespartij en spannend aanzwellende strijkers, terwijl De Block ons in het pakkende refrein bijna smekend aanmoedigt: ‘Move on, you gotta move on  ...' Kippenvel? Check! Het Goldfrapp-gehalte is erg hoog in het mooi getitelde, bevreemdende ‘Tigerbird', alsook in de inktzwarte elektro-ballade ‘Leopard'. Als lichtjes angstaanjagende, mysterieuze synth-diva doet de Block allesbehalve onder voor haar collega aan de overkant van het kanaal.

Wie Bristol Blonde ook tot haar MySpace-vrienden mag rekenen, wie haar remixen ook maakt, aan welke Engelse stad annex muziekgenre zij haar artiestennaam ook ontleent, en of haar natuurlijk haarkleur nu écht blond is of niet: het komt hoe dan ook wel goed met deze getalenteerde dame.