Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Laura exterieur

Stationsromance
Delen

In februari geeft Het Toneelhuis een podium aan Antwerpse collega’s, die onder de noemer ‘Antwerpse Kleppers’ in en rond de Bourlaschouwburg theater maken. Eén van hen is SKaGeN, dat voor dit festival ‘Laura exterieur’ herneemt. Het decor voor het stuk is Antwerpen-Centraal of de ‘Spoorwegkathedraal’ zoals de Sinjoren het monumentale 19de-eeuwse gebouw graag noemen.

In 2009 zette Newsweek het gebouw op vier in de lijst van mooiste stations ter wereld en het is niet toevallig dat het monument vaak dienst doet als decor en inspiratiebron voor kunstprojecten. Talrijke films waaronder 'De zaak Alzheimer' erkenden de esthetiek van de statie en in september 2009 schreven vijf acteurs waaronder Joke van Leeuwen, een stationsroman in de inkomhal waarbij ze zich lieten inspireren door passerende reizigers.

Voor SKaGeN is het station zowel decor als inspiratiebron: de acteurs bewegen zich tussen de passagiers, waardoor een onvoorspelbare interactie tussen beiden ontstaat. In de inkomhal haasten reizigers zich naar de spoorwegen, een kussend koppel lijkt geen afscheid te kunnen nemen en een mannenstem kondigt de aankomst van de trein naar Gent op spoor 3 aan. Alles lijkt normaal, op een groot scherm in het midden van de hal na. Zij die niet weten van de voorstelling, kunnen niet vermoeden dat een kwartier later een ijsjesverkoopster op de trappenhal zal zingen of dat de conducteur met de dikke buik niet weet welke trein aankomt, maar enkel likkebaardend kan vertellen dat hij zijn trein vanavond in de tunnel van de ijsjesverkoopster zou willen parkeren.

Zelfs de toeschouwers zijn verstopt voor de reizigers: vanop een hoog balkon in de inkomhal volgen zij de acteurs die via microfoontjes in verbinding staan met de hoofdtelefoons van het publiek. De onwetendheid van de reizigers in combinatie met het spel van de acteurs zorgt voor een spanning bij het publiek en het is net die opwinding die het stuk zo interessant maakt. Mensen kijken graag naar andere mensen en nog leuker is het te observeren zonder zelf gezien te worden.

In ‘Laura exterieur’ kan de voyeurist in ieder van ons zich helemaal laten gaan. Bovendien is de toeschouwer meer dan een observator: hij is de alwetende kijker. Zo weet het publiek dat de telefooncel in de inkomhal een decorstuk is en niet werkt. Wanneer voorbijgangers naar de telefooncel stappen, hoopt het publiek dat deze passanten zullen proberen te telefoneren. Wanneer zij dat effectief doen, ontstaat er een soort van samenzwering tussen het publiek die uitmondt in een ontlading wanneer de twee tevergeefs afdruipen.

Tussen deze interacties door, speelt SKaGeN een interpretatie op de film ‘Brief encounter’ waarin twee toevallige passanten, huisvrouw Laura Jensen en dokter Alex Horta, een stationsromance beginnen. Hun liefdesverhaal wordt afgewisseld met enerzijds stationsscènes met de conducteur, de ijsjesverkoopster en spraakwater Dolly en anderzijds dialogen in de huiskamer van Laura Jensen en haar koele man die op het grote scherm in de inkomhal geprojecteerd worden. Het verhaal dat ze spelen is een typisch liefdesverhaal in prachtig oude aristocratische stijl, maar in combinatie met de onwetende reizigers neemt het stuk vaak onverwachte wendingen.

Naar het station gaan, wordt na dit stuk nooit meer hetzelfde. Elke reiziger heeft zijn verhaal. Zou de ijsjesverkoopster echt een relatie met de conducteur hebben en hoe zit het met dat kussende koppel: hebben zij ook een treinromance? Wie een ticket voor ‘Laura exterieur’ koopt, betaalt voor een eindeloos reisverhaal naar de schoonheid van alledaagse levens.

Sofie Wielandts

© Cutting Edge -- 06 Feb 2010
images © Willy Witterwulghe

Reageer