Stranger things, seizoen 1

Back to the 80's

Wie de komende weken even genoeg heeft van Karen Damen, Gert Verhulst, Luk Alloo en Matteo Simoni, kan altijd zijn of haar toevlucht zoeken tot Netflix. Naast toppers als ‘Orange is the new black’ en ‘House of cards’ kan je er sinds deze zomer ook ‘Stranger things’ bekijken: een achtdelig horrordrama met in de hoofdrollen Winona Ryder - die eindelijk nog eens een comeback maakt! - Matthew Modine, David Harbour en enkele getalenteerde tieners.

De serie speelt zich af in 1983 in het dorpje Hawkins en opent met een scène waarin vier twaalfjarige nerds een marathonsessie 'Dungeons & dragons' spelen. Wanneer het bedtijd is, keren de jongens terug naar huis. Will arriveert daar echter nooit. Meteen gaan zijn moeder, de lokale sheriff en de vrienden van de jongen op zoek naar wat er gebeurd is. Ze stoten daarbij op een vreemd ‘monster’, een mysterieuze militaire basis en een meisje met speciale krachten. Klinkt misschien wat cliché, maar na enkele minuten waren wij volledig verkocht.   

Wat ‘Stranger things’ boven andere horrorseries doet uitstijgen, is de perfecte sfeerschepping. Het verhaal speelt zich af in de jaren tachtig en dat zie, hoor en voel je in alles. Elk detail zit juist, van de dreigende rode letters in de intro tot de styling van de acteurs en de inrichting van de decors. De kinderen communiceren met elkaar via walkie talkies en rijden op retro crossfietsen. Het doet de iets ouderen onder ons wellicht zelf terugdenken aan hun kindertijd zonder smartphones en Pokémon Go. Daarnaast zit de serie vol met verwijzingen naar filmklassiekers uit de jaren tachtig. Er wordt vooral geknipoogd naar ‘E.T.’ – waar je het meisje met speciale krachten als een alien zou kunnen beschouwen – en ‘Stand by me’. Het is dan ook geen verrassing dat regisseurs Matt en Ross Duffer grote fans zijn van Steven Spielberg en Stephen King.

'Stranger things' blinkt ook uit op het vlak van acteerprestaties. Winona Ryder – zelf vooral een 80’s- en 90’s-icoon - is in topvorm als de bezorgde moeder van de vermiste Will. Zonder aan overacting te doen, geeft ze gestalte aan een vrouw die ten onder dreigt te gaan tijdens de zoektocht naar haar zoon. Ook David Harbour is perfect gecast als de nukkige sheriff die in het verleden zelf met verlies is geconfronteerd.  Al zijn het vooral de kindacteurs die de show stelen. Ze acteren authentiek en eerlijk, zonder in clichés te vervallen. Een grote verdienste voor de regisseurs. Vooral Millie Bobby Brown speelt uitmuntend de rol van getormenteerd meisje met superkrachten. Eentje om in de gaten te houden!

Veel superlatieven dus, al zijn er ook enkele (kleine) minpunten. Door de vele verwijzingen naar andere films blinkt de serie niet echt uit in originaliteit. Bovendien zijn niet alle verhaallijnen even interessant – het liefdesleven van de broer van de vermiste Will bijvoorbeeld. Fans van bloederige horrorfilms zullen ook wat op hun honger blijven zitten. ‘Stranger things’ wordt bij momenten vooral eng door de sfeerschepping en niet zozeer door het ‘monster’ zelf.  

Dat neemt niet weg dat de serie zeker het bekijken waard is. ‘Stranger things’ is het tv-debuut van de broers Duffer. Zo’n straffe prestatie doet alvast uitkijken naar het tweede seizoen dat er volgend jaar aankomt. Bring it on!  

Details TV
Uitgezonden op:
05/09/2016 - 19u45