Nooit meer dezelfde

Geschiedenis met emoties

Canvas heeft de laatste jaren een sterke reputatie opgebouwd als het gaat over geschiedkundige documentaires van eigen bodem. Met ‘Meneer doktoor’ en recent nog ‘Land in de kering’ toonde de zender op verschillende manieren dat de Belgische geschiedenis genoeg om het lijf heeft. In het nieuwe programma ‘Nooit meer dezelfde’ worden recente gebeurtenissen in ons land gekoppeld aan personen die toen een belangrijke rol speelden. Zij vertellen hun verhaal en geven een emotionele dimensie aan de archiefbeelden waarmee het programma is doorspekt.

Iedere aflevering vertelt drie verschillende verhalen, waardoor er duidelijk vaart in het programma zit. Minpunt is evenwel dat sommige verhalen die duidelijk meer ruimte verdienden snel worden afgehaspeld. Eén van die verhalen was dat van Bertha Timmermans, die haar man verloor tijdens de mijnramp in Marcinelle. Haar emotionele verhaal was een opeenvolging van sterke quotes, prachtige cinematografische beelden en een sterke keuze van archiefmateriaal. Bertha vernam het nieuws over de ramp op de radio, reed vervolgens naar de mijn om dagenlang te kijken hoe haar man maar niet werd bovengehaald: 'De mijne was er nooit bij. Nooit.' Een quote die de armharen bij ons deed rechtveren. Wanneer Bertha door de programmamakers wordt meegenomen naar het terrein waar de ramp gebeurde, worden oude journaalfragmenten afgewisseld met beelden van de weduwe. Het resultaat is een prachtig staaltje televisie waar de tristesse duidelijk overheerst, de serene stem van Jos Gemmeke, oud-radiojournalist, vat het gevoel van Timmermans perfect samen: 'Het blijft in mij, voor altijd'.

De andere twee verhalen, over de laatste vlucht van Sabena en de dood van Boudewijn, waren minder pakkend, maar daarom niet minder interessant. Door het constante hoge niveau van de beeldvoering en de blijvende focus op emoties, blijven de verhalen de kijkers intrigeren. Zo toont het verhaal van Veronique Lataire, die na haar laatste Sabenavlucht België achter zich laat, aan dat haar job veel meer was dan een bron van inkomsten. Ook tijdens het interview met Paul Van Gossum, de man die de begrafenis van koning Boudewijn in goede banen leidde, wordt duidelijk dat zijn taak emotioneel geladen was.

Toch is ‘Nooit meer dezelfde’ geen aaneenknoping van alleen maar tristesse. Zo volgen er de komende weken ook nog verhalen over het eerste homohuwelijk in België, de succesvolle Europese campagne van SV Waregem in 1985-1986 en de eerste harttransplantatie. En ook in de eerste aflevering, die op het eerste zicht zwaar lijkt, was er plaats voor luchtige momenten. Wanneer Paul Van Gossum vertelt over de begrafenisstoet van Boudewijn en het afgesproken teken – aan de neus krabben - om problemen te melden, zegt hij droogweg dat hij nog nooit zoveel zin had om aan zijn neus te krabben.

In het programma wordt de interviewstijl uit de succesvolle ‘Meneer doktoor’-reeks gekoppeld aan het veelvuldig gebruik van radio- en tv-archief, een aanpak die deze zomer de bovenhand nam in de reeks ‘Land in de kering’. Daardoor komt er in ‘Nooit meer dezelfde’ nooit een vertelstem tussenbeide, een aspect dat de reeks alleen maar authentieker maakt. Het programma is er kortom niet alleen in geslaagd om de plotse omwentelingen in het leven van de ooggetuigen van de Belgische geschiedenis op een knappe manier in beeld te brengen, maar ook om de aandacht van de kijkers constant vast te houden. Daar kan menig geschiedenisleerkracht een puntje aan zuigen.

Details TV
Uitgezonden op:
03/09/2013 - 20u45
Zender:
Speelduur:
25 min.