Girls, seizoen 6

Meisjes worden groot

Mochten we mensen met slechte humor zijn, dan hadden we ergens in een review al wel eens het mopje ‘Alles heeft een einde, maar een worst wel twee’ verwerkt. Uiteraard gaan wij op de Cutting Edge-redactie voor het verfijndere werk en daar horen zo’n flauwe witzen uiteraard niet bij. Prijs uzelf dus maar gelukkig.

Maar nu het onderwerp toch aan bod is gekomen, laten we het even over het einde van ‘Girls’ hebben. Het geesteskind van actrice/regisseur/scenarist/producent Lena Dunham beleefde dit jaar haar laatste seizoen en dat deed ons nadenken over de reden waarom deze reeks er een streep onder trekt. Stoppen op een hoogtepunt? Waarschijnlijk. Maar net zoals ‘How I Met Your Mother’ stopte op het moment dat Tedd Mosby de moeder van zijn kinderen ontmoette - Wat? Een epiloog? Nooit gezien - loopt ‘Girls’ richting haar finale wanneer de meisjes uit de titel uiteindelijk vrouwen worden. Vrouwen die weten waar ze met hun leven naartoe willen. Of dat in ieder geval toch denken.

En dat is ook de lijn die Dunham in dit laatste seizoen doortrekt. Want hoewel het Hannah allemaal voor de wind lijkt te gaan, zijn er altijd wel momenten die haar doen twijfelen over haar grootse plan om een gevierd schrijfster in de stad te worden. En dat vooral wanneer er een zeer grote verrassing op haar pad komt. Veel meer verklappen zou zonde zijn, maar wat we wel kunnen vertellen is dat Dunham er ook in dit laatste seizoen in slaagt om de vriendschap tussen de vier meisjes op een realistische manier weer te geven. Je kon je vaak wel eens afvragen waarom nu net deze vier dames de beste vriendinnen zijn. Elk hebben ze hun eigen persoonlijkheid die vaak ook haaks tegenover de rest staat. Van de egoïstische Hannah en de vrijgevochten Jessa tot de neurotische Shosh. Oh ja en Marnie die uiteindelijk gewoon Marnie is. Over de laatste tien afleveringen deconstrueren Dunham en haar scenaristen de onderlinge relaties tussen die vier hoofdpersonages en dat zorgt voor een paar uitzonderlijke afleveringen die zonder meer behoren tot het beste van wat de reeks te bieden heeft.

Dat wil niet zeggen dat Dunham plots in een stroomversnelling schiet om alle losse eindjes toch maar mooi af te kunnen ronden. De reeks voelt hetzelfde aan als weleer en ook dit seizoen neemt Dunham een zijstapje om weer een zeer straffe Bottle Episode (kortweg: een goedkoop te produceren afleveringen) af te leveren. Met name ‘American Bitch’ waarin Hannah Chuck Palmer, een van seksuele intimidatie betichte schrijver, gaat opzoeken. Het samenspel tussen Dunham en Matthew Rhys (‘The Americans’) die Palmer vertolkt is weergaloos en de spitse dialogen en onuitgesproken spanning spat van het scherm.

Stoppen op een hoogtepunt schreven we eerder in deze review en dat is het zonder meer. Met dit zesde seizoen laat Dunham haar personages op een mooie manier los en kan je je als kijker enkel maar gelukkig prijzen dat deze reeks bestaat. ‘Girls’ was de nieuwe ‘Sex and the City', maar is uiteindelijk zoveel meer. Een reeks die mensen met al hun positieve en negatieve punten eerlijk in beeld brengt en deze generatie perfect weergeeft. Want zoals Hannah het in de allereerste aflevering zelf zei: 'I think that I may be The Voice of My Generation... or at least a voice of a generation.' En dat is deze reeks zeker en vast geworden.

Extra’s**** Naast enkele commentaartracks en filmpjes over de verschillende afleveringen bevat deze dvd-box ook een interessante terugblik op ‘Girls’ met bedenkster Lenda Dunham, producers Judd Appatow en Jenni Konner en de actrices uit de reeks.