Coppers, afl. 1.1: 'Ato'

Goed begonnen is niet half gewonnen.

Het begon allemaal goed, héél goed zelfs: drie personen komen om bij een auto-ongeluk waarbij de Antwerpse korpschef betrokken is. De man gaat vrijuit, maar commissaris Liese Meerhout gelooft zijn onschuld niet. Ze belt aan bij Nick, een agent die moet getuigen in deze zaak. In een sobere montage zien we de gebeurtenissen terwijl Liese Nick probeert te overtuigen om toch maar de waarheid te vertellen: dat de chef weldegelijk het ongeval veroorzaakte. Nick kraakt niet, maar dan gebruikt Liese haar ultieme argument: ze zal zijn affaire met een mannelijke collega aan het licht brengen. Ze vertelt het met een emotieloze blik, beangstigend bijna, terwijl zijn vrouw op de achtergrond de strijk doet.

Een geweldig voorsmaakje van het hoofdpersonage: Liese is een flik met een missie, die er niet voor terugdeinst om minder ethische manieren te gebruiken om haar doel te bereiken. We hoopten dat de reeks na de generiek op hetzelfde elan zou voortgaan, maar driewerf helaas. Verdomd gij, patroonheilige der flikkenseries!

Spijtig want het waren de meest intrigerende vijf minuten van het programma. ‘Coppers’ kwam er verder in de aflevering niet meer op terug, en wat we wel kregen was een standaard krimiserie die de clichés van het genre niet schuwde. Een journalist werd dood teruggevonden, en wat later kwam een ander slachtoffer op een gelijkaardige manier aan zijn einde. Dat bleek allemaal iets te maken te hebben met voodoo en vluchtelingen in containers, maar echt boeien deed het tegen het einde niet meer. Het scenario volgt de geijkte paden, maar wordt nergens echt spannend, wat voor een middelmatige eerste zit zorgt. Showrunner Maarten Moerkerke (‘Deadline 25/10’) haalt dan weer alle trucs uit de doos om van ‘Coppers’ een op Scandinavische leest geschooide thriller te maken en hij doet dat niet slecht. Antwerpen heeft er nog nooit zo desolaat uitgezien en de actie is ruw, maar het belangrijkste blijft achterwege: interessante personages waar we ons als kijker in kunnen vastbijten.

Wanneer de dialogen van de personages enkel rond de plot van de aflevering draaien, durft onze aandacht wel eens te verzwakken. Nergens komen de karakters echt tot leven en dat is spijtig. Liese Meerhout is misschien geen bijster origineel personage (een einzelgänger met een donker verleden, iemand?), maar wel een interessant uitgangspunt. Des te spijtiger dat de scenaristen daar in deze eerste aflevering niets mee doen. Ze drumt en ze rookt, dat is het zowat. Hilde De Baerdemaker is een uitstekend actrice, maar krijgt weinig om mee te werken en kan weinig diepgang in haar personage leggen. Tijdens de aflevering krijgen we wel een glimp te zien van wat dat duistere verleden is, maar dat voelt eerder aan als een hint naar een groot mysterie dan als enige vorm van karakterontwikkeling. Natuurlijk hoeven we niet meteen alles op ons bord geworpen te krijgen, maar Liese voelt niet aan als het hoofdpersonage in haar eigen reeks. De zaak van de week is belangrijker dan de karakters en dat wringt wat. Zeker als die zaak wat tegenslaat.

‘Coppers’ is voorlopig die ene tiener die ruig en alternatief wil zijn en dan maar een T-shirt van The Sex Pistols aantrekt. Langs de buitenkant oogt het allemaal wel punk, maar als je wat dieper gaat peuteren, blijft het erg doorsnee. De ingrediënten zijn er, dat zeker. Al hopen we de komende weken op een iets betere mix waarmee Liese Meerhout uitgroeit tot een personage dat ons bij het nekvel grijpt en de komende twaalf afleveringen meesleurt tot in de diepste krochten van de misdaad.

Details TV
Uitgezonden op:
04/01/2016 - 21u45
Zender:
Speelduur:
50 min.