Arrow, seizoen 4

Alle pijlen verschoten

Ons ga je niet snel horen zeggen dat we geen fans van hersenloos vertier zijn. Sterker nog, soms zouden we ons brein af en toe eens echt van de buitenwereld willen afsluiten om zo te ontkomen aan al die dagelijkse beslommeringen. Van de Amerikaanse verkiezingen tot die afwas die toch maar eens moet gebeuren. Een stukje pretentieloos entertainment waarbij het verstand effectief op nul kan, kunnen wij wel smaken. Maar zoals de grote Profeet Haroon het zou stellen: je hebt hersenloos en je hebt hersenloos hersenloos. Het vierde seizoen van de Amerikaanse comic-adaptatie ‘Arrow’ valt in die laatste categorie.

Al hadden we raar genoeg nog wel wat hoop voor deze reeks. Na het zeer teleurstellende derde seizoen dachten we dat de makers hun conclusies hadden getrokken en terug voor een meer gegronde en gefocuste aanpak zouden kiezen. En in de eerste afleveringen van dit seizoen lijkt dat nog wel te lukken. Nadat hij eind vorig seizoen zijn superheldenplunje aan de haak hing, en samen met Felicity Smoak de einder tegemoet reed, leek er voor Oliver Queen nu eindelijk een periode van rust aan te breken. Maar voor je driemaal groen kan zeggen, komen zus Thea en ex-lief Laurel Lance (Speedy en The Black Canary) om Olivers hulp vragen. De criminele organisatie H.I.VE. neemt namelijk met brute kracht Star City over en de Green Arrow is de enige die hen kan stoppen.

Bij dat verhaal kunnen we ons nog wel wat ouderwets superheldenplezier voorstellen, en aanvankelijk lijkt dat dus ook te lukken. Maar al snel neemt ‘Arrow’ weer een bocht van 180 graden en besluiten de makers dat de persoonlijke levens van de personages net iets interessanter zijn dan hun nachtelijke escapades. Maar spijtig genoeg blijken die karakters buiten hun alter ego verder nog maar weinig om het lijf te hebben. Nu goed, dat de relatie van Oliver en Felicity de meest gratuite fan service van de laatste jaren is, kunnen we nog mee leven. Maar spijtig staan hun relatieperikelen de plot van de reeks (voor zover die er is) meermaals in de weg. Wanneer de personages na een missie letterlijk gewoon even gaan zitten om hun relatieproblemen te bespreken, lopen wij liefst van al zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde boekhandel om daar wat stationsromantjes te gaan molesteren. Hetgeen nog het meest lijkt om de mierzoete bagger die we voorgeschoteld krijgen.

Maar het grootste dieptepunt is dan weer zonder meer Damien Darhk, de centrale bad guy van dit seizoen. Zakenman, ex-League of Assassins-lid en bewapend met psychische krachten waar zelfs Darth Vader jaloers op zou zijn: het personage klinkt als een interessante antagonist, maar dat is ook hier weer buiten de scenaristen gerekend. Na Deathstroke en Ra’s Al Ghul lijkt Darhk meer op een schertsfiguur dan een angstaanjagende schurk. En de vertolking van Neal McDonough helpt daar zeker ook niet bij. De man speelt een beter stripfiguur dan het personage in de comics zelf.

Met nog wat popcultuurverwijzingen en zelfreferentiële grapjes lijken de makers ons nog duidelijk te willen maken dat we het allemaal niet al te serieus moeten nemen. Spijtig genoeg voor hen, doen wij dat al lang niet meer. Tijd dus dat de Green Arrow zijn pijl en boog definitief aan de wilgen hangt.

Extra’s***: Bloopers, niet eerder uitgezonden scènes en vier filmpjes die een blik achter het productieproces van dit vierde seizoen tonen. Daarnaast bevat de box ook een extra aflevering van ‘The Flash’ om het grote crossover-event van dit seizoen te vervolledigen.

Details TV-DVD
Info:

'Arrow, seizoen 4' is nu verkrijgbaar op dvd en Blu-Ray