Sien Vanmaele, 'Witlof from Syria'

Kookles met een vleugje exotisme

Theatermaakster Sien Vanmaele kookte met mensen van Syrische afkomst en bouwde zo vriendschappen op. Maar waarom moest ze daar per se een voorstelling over maken? Is ‘Witlof from Syria’ niet eerder een les Arabisch koken dan voer voor het theater?

Een tafel met tientallen fleurige kruiden, enkele bokalen met bruine of rode drank en een linnen zak vol plattekaas: de setting ademt exotische geuren en kleuren. De actrice geeft een beperkt aantal toeschouwers toegang tot de Syrische keuken. Terwijl ze het eten prepareert, vertelt ze over haar kookervaringen met Syrische families. De sfeer is gezellig en intiem.

De verbinding die Vanmaele zogezegd voelde met de Syriërs, komt echter niet over. Ze stelt verschillende familieleden voor, maar op het einde kan je ze nog steeds niet uit elkaar houden. Je krijgt geen voeling met de mensen en ze krijgen ook geen verhaal. 'Ik vind deze vluchtverhalen niet interessant genoeg voor de voorstelling', zegt Vanmaele. 'Het moet over kookverhalen gaan.' Maar ook: 'ik ben niet sterk genoeg voor dit verhaal.' Waarom kiest ze eigenlijk voor Syrië?

Vanmaele vergelijkt ideeën en waarden met recepten en keukentaferelen. Ze spreekt in gerechten en ingrediënten en creëert een zintuiglijke, poëtische taal. De culinaire associatie is innemend, maar blijft ook oppervlakkig. De actrice brengt een lofrede op de Syrische keuken zonder de cultuur van het land uit te diepen. Bespeuren we daar een vorm van exotisme?

In 'Witlof from Syria' hoor je een voice-over van Vanmaeles stem en zo gaat ze letterlijk in dialoog met haar geweten of haar vooroordelen. Heel vernieuwend is de formule niet, de dialoogvorm laat bovendien weinig aan de verbeelding over. Vanmaele vertelt hoe zij een gezin met andere gewoontes en gebruiken benadert, en biecht haar angsten en gedachten op. Haar eerlijkheid en vrolijkheid zijn aandoenlijk, al komt ze soms wat naïef over.

Gedurende de voorstelling blijven de toeschouwers veilig binnen hun comfortzone. De mensen kijken passief toe hoe een actrice voor hen kookt. Op het einde krijg je een lekkere wrap met granaatappelsiroop of ‘za’atar’-kruiden. Eindelijk kan je toehappen. Veel interactie of verbinding komt er niet bij kijken: de heilzame werking van koken blijft afwezig. Desondanks leer je veel bij: wist je dat amber van de gal van potvis is gemaakt?

Details Podium
Concept, tekst & spel: Sien Vanmaele
Coaching: Peter De Bie
Schrijfbegeleiding: Joachim Robbrecht
Eindregie: Louis van der Waal
Productieleiding: Ward De Blick
Dramaturgisch advies: Merel Heering
Lichtontwerp: Mieke Den Braber
Vormgeving recepten: Vanessa Verstappen
Make-up & Haar: Carolien Wardenier
Promobeeld: Thomas Dhanens
Scènebeelden: Knelis
Scenografie: Studio Kuurjeus
In samenwerking met: De Brakke Grond, Deburen, Jonge Harten, Laika, Via Zuid, Zomer van Antwerpen
Location:
Oval Office, Deurne
Datum opvoering:
2018-06-28 00:00:00
Datum premiere:
11/05/2018 u