De Kolonie MT, 'De Wattman'

Een tramlijn vol herinneringen

De Kolonie MT bracht de afgelopen jaren al enkele fel gesmaakte muzikale monologen met Peter De Graef ('Rudy' en 'Stanley') en wil de komende jaren vergelijkbare projecten aangaan met andere bekende theaterpersoonlijkheden. Vic De Wachter aarzelde niet om als eerste op de vraag van De Kolonie MT-hoofdman Bo Spaenc in te gaan. Voor De Wachter eveneens de eerste ervaring als solist voor een volwassen publiek.   

Wattman Leon Vermast wordt begin jaren zestig van de vorige eeuw in een verhoorkamer uitgevraagd over een bij aanvang nog onbekend crimineel feit. Tijdens het verhoor treden we eveneens binnen in het persoonlijke leven van de trambestuurder en leren we echtgenote Lisa en zoon Eduard kennen. Leon is een beambte die zijn vak met de nodige beroepsernst uitvoert. Eenvoudige afkomst, maar een vat vol anekdotes die maar al te graag een trambestuurdersmop uit zijn mouw schudt in een poging wat leven te brengen in de brouwerij.  

De belevenissen op de Tramways d'Anvers vloeien over in de gebeurtenissen van de vroege ochtend van 10 mei 1940. Die dag vliegen Duitse bommenwerpers in grote aantallen over de Benelux. De luchthaven van Deurne is een van de doelwitten tijdens deze eerste aanvalsgolf, maar bij vergissing wordt het Sint-Amadeusgesticht in Mortsel bestookt. De psychiatrische patiënten die de aanval overleven, lopen doelloos rond en moeten naar een tijdelijke locatie worden overgebracht. 

De aimabele Vermast wordt opgeroepen om zijn tramrit te onderbreken en koers te zetten naar Mortsel om deze aparte groep passagiers op te pikken en naar veiligere oorden te brengen. Beide verhaallijnen lopen door elkaar en geven beetje bij beetje prijs welk misdrijf Leon heeft begaan en wat de connectie is met de ongewone tramrit twintig jaar eerder. 

Muzikant Bo Spaenc zit als het ware op een troon in het decor van houten zitbanken en bespeelt toetsen, drum en percussie. Samen met Geert Waegeman (o.a. viool) en Bruno De Groote (elektrische gitaar) vormt hij een muzikaal trio dat de tekst van Erik Vlaminck aanvult met zowel rockmuziek als soundscapes. Hun instrumentale nummers zijn nu eens een aanvulling op de tekst en de hersenspinsels van het hoofdpersonage, dan weer een manier om de juiste sfeer op te roepen.  

De tekst van Vlaminck is deels gebaseerd op waargebeurde feiten en doorspekt met elementen die voor het (oudere) publiek een trip down memory lane vormen waarin de oude tram symbool staat voor de dingen die al dan niet terecht zijn verdwenen. 

Het nostalgische verhaal van Wattman Vermast bouwt mooi op naar een licht verrassende ontknoping. De pointe van de vertelling, voorafgegaan door een overbodige kledingwissel, is echter ongelukkig gekozen. De keuze voor een opgenomen stem die als een bijkomend personage opheldering geeft over de afloop, geeft een gekunstelde indruk. Wat extra tekstmateriaal had mogelijk meer effect gehad en een rasacteur als De Wachter toegelaten om de furiositeit die zijn personage treft extra kracht bij te zetten.  

Deze monoloog is onderhoudend, maar heeft het tempo van een tram die net iets te veel tijd verliest aan sommige haltes op zijn traject. Wat extra vaart in de uitvoering had van deze monoloog het hallucinante verhaal kunnen maken dat wordt aangekondigd.  

Details Podium
Coaching: Johan van Assche
Spel: Vic De Wachter
Tekst : Erik Vlaminck
Compositie & Muzikale Leiding: Bo Spaenc
Live Muziek: Geert Waegeman, Bruno De Groote
Dramaturgie En Regieassistentie: Peggy De Landtsheer
Vormgeving en lichtontwerp: Mark van Denesse
Techniek: Dries Bellinkx
Kostuums: Huguette d'
:
Location:
CC De Mol Lier
Datum opvoering:
2016-10-06 00:00:00
Datum premiere:
30/09/2016 u