Cirque du Soleil, 'Amaluna'

Tot tranen toe bewogen

Het is altijd uitkijken naar een nieuwe show van Cirque du Soleil, het Canadese gezelschap dat wereldwijd mensen met open mond en een ik-weet-niet-wat-gezegd gevoel achterlaat. Kun je je inbeelden hoe moeilijk het is voor ondergetekende om deze tekst te schrijven, mocht dat met ‘Amaluna’ weer het geval zijn... En of dat zo was. 

Als naam van de voorstelling verwijst ‘Amaluna’ naar een fictief eiland dat wat doet denken aan Neverland uit ‘Peter Pan’. Indianen, feeën, magie en aangespoelde piraten: ze zijn er allemaal. Met water, en hier en daar wat vuur als aardende elementen.

Met een relatief beperkte groep atleten - want dat zijn de acrobaten (m/v, waaronder twee Belgen) op het podium in de Grand Chapiteau op de Heizel stuk voor stuk - wordt een wereld vol wonder voorgeschoteld. Zo springen ze bijvoorbeeld door hoelahoepen. Door eentje, ça va nog.  Door meerdere ringen, en met achtereenvolgens meerdere performers: not that much. En dan op een paar meters hoogte zonder trampoline? Nog onwaarschijnlijker. En toch.

Veel stunts zijn ook millimeterwerk. Zoals die ene acrobaat, zo’n beetje het hoofdpersonage uit de show, die enkel met zijn benen een zeker 10 meter hoge paal omklemt, op die manier bovenaan hangt en dan net genoeg loslaat om in een rotvaart - en nog steeds enkel met geklemde benen - naar beneden te glijden. Net op tijd de spieren samentrekkend om niet tegen de podiumvloer te knallen.

Of zijn vriendinnetje, dat andere hoofdpersonage, dat lenig als een slangenmens omgekeerd op twee stokken balanceert. Je ziet haar spieren gieren. Om dan even verlossend in een halve bol water te kronkelen. De schoonheid van de beweging, de puurheid van de prestatie. Knap.

Maar niet alles moet even bèng bèng-spectaculair zijn. Zo is er het takkenwijf. We noemen haar zo voor komisch effect, maar de beschrijving klopt wel. Het meisje balanceert eerst één tak op een andere. Om dan een nieuwe tak erbij te halen om de twee balancerende takken op te leggen. Om er dan opnieuw een tak bij te halen om de drie balancerende takken op te leggen. En zo gaat dat maar door, de spanning is te snijden, want de balans is fragiel. Maar wanneer ze erin slaagt de tiental takken in evenwicht te houden, dan is de ontlading zo groot dat je tot tranen toe bewogen wordt.

Andere tranen - van het lachen - bij de romance tussen de piratenkapitein en zijn welgevormde vlam die hij op het eiland ontdekte. Ofte de komische noot die elke Cirque show ook wel doorspekt. Het zijn maar een aantal van de elementen die je anderhalf uur aan je stoel gekluisterd houden. Al zou je durven rechtspringen als één van de performers plots op je af lijkt te stuiven. En dat doe je sowieso voor de spontane staande ovatie op het einde van de show.  Die zit trouwens vol met live muziek door een all female band. 'Amaluna': één en al liefde.

Details Podium
Location:
Heizel - Brussel
Datum opvoering:
2015-09-09 00:00:00
Datum premiere:
10/09/2015 u