Wereldorkesten in ’t Stad

Is Antwerpen het nieuwe Brussel?

Sinds jaar en dag is de abonnementscyclus ‘wereldorkesten’ waar BOZAR jaarlijks mee uitpakt een waar begrip onder melomanen. Na dit seizoen onder meer het Philharmonia Orchestra, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, het Houston Symphony en het Gewandhausorchester Leipzig ontvangen te hebben, passeren vanaf september de Wiener Philharmoniker en het Mariinsky Orchestra opnieuw de revue. Voor het tweede jaar op rij wordt Brussel qua programmatie echter door Antwerpen op de hielen gezeten. Met de abonnementsreeks waar deSingel en het Antwerp Symphony Orchestra zich collectief voor engageren, trekt de stad wederom een resem grote orkesten en dirigenten aan. Reden genoeg om nu al enkele data te prikken.

Vooraleer volgend seizoen te overschouwen, misschien nog even recapituleren voor welke concerten deSingel en het Antwerp Symphony Orchestra de voorbije maanden de handen in elkaar sloegen? De New York Philharmonic, het City of Birmingham Orchestra, het Cincinnati Symphony Orchestra en nog enkele anderen: tot voor enkele jaren waren dergelijke orkesten te hoog gegrepen voor de havenstad. Dankzij de rennovatie van de Koningin Elisabethzaal kan Antwerpen zich echter beroepen op een akoestische parel die optimaal luistercomfort garandeert. Dat is overigens niet alleen voor het publiek weldadig. Ook dirigenten laten immers optekenen dat de zaal alles heeft om tot een moderne muziektempel uit te groeien, zij het dat de mogelijkheden qua elektronische toepassingen niet ongelimiteerd zijn.

Voor het klassieke repertoire betekenen zowel het grote podium als de excellente projectie richting parterre en balkons evenwel ideale omstandigheden. Dat de affiche voor komend seizoen nog spraakmakender is dan de vorige, hoeft dus niet te verbazen. Het betekent bovendien dat de klassieke programmatie de weg heeft gevonden naar een groter publiek. Gelukkig blijven de bezielers van de cyclus evenwel moedig genoeg om ook minder voor de hand liggende keuzes te maken. Zo zal het Nationaal Orkest van België het requiem van Annelies Van Parys creëren, buigt het Sydney Symphony Orchestra zich over repertoire van Brett Dean en warmt het Swedish Radio Symphony Orchestra op met werk van Allan Pettersson. Naast de gevestigde waarden valt er dus ook een en ander te ontdekken, geheel analoog met de manier waarop oud en nieuw werk bij BOZAR naast elkaar komen te staan.

Niet alleen minder gekende namen verraden echter een zin voor avontuur. Zo wordt een van de interessante avonden allicht die met het Budapest Festival Orchestra, dat vijf partituren van Igor Stravinsky tot klinken brengt. Iván Fischer nodigt daarvoor het RIAS Kammerchor mee uit, kwestie van de ‘Psalmensymfonie’ te kunnen uitvoeren, geflankeerd door ‘Le sacre du printemps’. Verder is de concertreeks een monument op basis van de namen die zich tot een passage laten verleiden. Beloftevolle dirigenten als Daniel Harding (onder leiding van het Swedish Radio Symphony Orchestra, dat hem al jaren als chef in de rangen sluit) en Robin Ticciati (met het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin) wierpen in BOZAR de voorbije jaren alvast hoge ogen.

Dé paradepaardjes van de serie zijn echter de komst van het London Symphony Orchestra en de Wiener Philharmoniker. Dat laatste orkest, volgens velen nog steeds het beste ter wereld, vertolkt Mahlers legendarische negende symfonie, onder het sprankelende baton van Adam Fischer. Deze telg uit de Fischerclan (trouwens broer van de voornoemde Iván) werkt momenteel met het Düsseldorfer Symphoniker aan een integrale opname van de Mahler-symfonieën, waarvan de reeds verschenen volumes op bijzonder veel bijval konden rekenen. De Londenaars brengen een wat minder ambitieus programma, met Schumanns derde symfonie en Beethovens vioolconcerto als blikvangers. Isabelle Faust, ongetwijfeld in voyant gewaad, is soliste van dienst. Ook Renaud Capuçon, Vilde Frang, Alina Ibragimova, Pierre-Laurent Aimard, Sophie Karthäuser en Thomas Bauer beloven doorheen de reeks overigens hun talent te etaleren. Wat trouwens slechts een selectie is uit een langere lijst van spraakmakende figuren.

Onder de noemer Internationaal Symfonisch verwennen deSingel en het Antwerp Symphony Orchestra dus tot negen keer toe de trommelvliezen. Samen goed voor heel wat muzikaal spektakel, daar in 't hart van ‘t Stad!

Copyright foto Sir John Eliot Gardiner: Chris Christodoulou