Tomorrowland 2012: dag 3

Na de derde en laatste festivaldag van de achtste editie van het festival weten wij het wel zeker: wij zijn fan van Tomorrowland. Niet alleen omdat de podia en de omkadering betoverend mooi zijn, niet alleen omdat de sfeer behoorlijk geweldig is, maar ook omdat de festivalgangers tot in de puntjes verwend worden: van het podium, waar ook op dag drie heel wat te beleven viel, tot op de toiletten toe, waar je aan de refresh points jezelf kon - het woord zegt het - verfrissen met deodorant. Maar goed, over naar de muziek!

Beginnen deden we met R3hab (**), die nog niet helemaal wist te overtuigen op de Main Stage. De set kabbelde wat voort en kon enkel de voorste rijen in het publiek echt geboeid houden. Jammer, want de Nederlander toonde wel wat hij in zijn mars had met onder andere Kaskades 'Eyes' en Calvin Harris' 'Bounce'.

Hoewel we de dag dus eerder rustig begonnen, stonden er later nog een aantal min of meer hartverscheurende keuzes op het programma. Zo waren we benieuwd naar de set van Redfoo en de PartyRock Crew (***), van de band LMFAO. Benieuwd, maar niet zonder de nodige twijfels. Die twijfels werden hoe dan ook niet gedeeld door de andere Tomorrowland-gangers, die massaal naar de set waren afgezakt. Alleen al de sfeer in en rond de tent is drie sterren waard en met nummers als 'Champagne showers' en 'Party rock anthem' droeg Redfoo daar een aardig steentje toe bij, al was het niet onvergetelijk.

Na of eigenlijk nog tijdens Redfoo trokken we richting Forma T. om eerst Cassius (***) en daarna Fake Blood (***) aan het werk te zien. Het leek wel Tomorrowland-spitsuur en dus zagen we geen van beide sets volledig. Wat we van Cassius te zien en horen kregen, beviel ons wel: een strakke en scherpe set die op het randje van het experimentele balanceerde, uitdagend, maar wel erg boeiend. Ook Fake Blood maakte een goede indruk, al was het maar omdat de iets toegankelijkere set ervoor zorgde dat het publiek makkelijker overtuigd was.

Nog meer overtuigde festivalgangers bij Apl.de.Ap (**), al waren wij daar niet helemaal mee. Het Black-Eyed Peas-lid teerde op redelijk wat BEP-nummers, maar toch kon de set ons niet echt boeien. Te weinig variatie en vooral te weinig inhoud, maakten Apl.de.Aps passage op Tomorrowland eerder matig, al was 'I gotta feeling' wél een hoogvlieger.

We bleven staan waar we stonden om ook Regi's (***) set mee te pikken. De Limburger nam geen risico's, maar speelde op veilig mét succes. Nummers als 'We found love', 'Narcotic' van Liquido en Taio Cruz' 'Dynamite' passeerden de revue en werden enthousiast ontvangen door het publiek. Ook toen Regi's vrienden Dimitri Vegas & Like Mike mee achter de draaitafel kropen, was de sfeer uitstekend. Het duo uit Willebroek trakteerde de voorste rijen op een 'Champagne shower' en ja, dat mag je letterlijk nemen. Regi begon en eindigde sterk, maar ongeveer halverwege kende de set toch een kort moment van verzwakking.

David Guetta (****) en Tomorrowland zijn haast twee handen op één figuurlijke buik. Ook dit jaar voegde Guetta een mooi hoofdstuk toe aan The Book of Wisdom, al moest hij daarvoor de regen en een technisch probleem overwinnen. Toen de indrukwekkende set, met onder andere Guettas nieuwe single met Sia, goed anderhalf uur bezig was, was er plots niets meer: stilte. Er volgde nog een kort moment van verwarring op Guettas gezicht toen het publiek daarna voor klank begon te zorgen. Terwijl de technici het probleem oplosten, toverde de festivalgangers een brede lach op Guettas gezicht door luidkeels diens naam te scanderen, te zingen en te blijven dansen, zelfs zonder muziek. Toen die muziek na een zevental minuten terugkwam zette de Fransman een net zo indrukwekkende eindspurt neer, met onder andere 'Levels', 'Without you' en 'I can only imagine'. Zoals Guetta het zelf benadrukte: een bijzonder optreden, waarbij niemand zich liet tegenhouden door de regen en technische problemen. Geweldig, al hadden we eerlijk gezegd niets anders verwacht.

Terwijl Steve Aoki even op zich liet wachten om de Main Stage af te sluiten - de man kwam uiteindelijk een tiental minuutjes later dan voorzien op het podium - trokken wij naar Dimitri Vegas & Like Mike (****). Ja, we hadden de twee al eerder dit weekend aan het werk gezien, maar we waren nu eenmaal benieuwd hoe ze het er vanaf zouden brengen voor een kleiner publiek. Uitstekend, zo blijkt. Het duo deed hun set op de Main Stage zaterdagavond nog eens fijntjes over en bracht het er zelfs beter vanaf. Bepaalde nummers en mixen kwamen terug, maar de set werd uitgebreid en net als zaterdag kwamen vrienden en collega's mee op het podium. Zo maakten onder andere Yves V, Coone en Regi hun opwachting. Het werd kortom een feest van formaat, dat zelfs goed twintig minuten langer doorging dan gepland.

De achtste editie van Tomorrowland is er kortom één geworden die op alle vlakken dik in orde was. Muzikaal werden onze verwachtingen ingelost en overtroffen en net zo veel kan gezegd worden over de sfeer en omkadering. Tomorrowland 2012, u was geweldig.