Tomorrowland 2012: dag 2

Was de eerste dag van Tomorrowland 2012 al een schot in de roos, wat kunnen we dan nog zeggen over dag twee, behalve dat die zo mogelijk nog beter was dan de openingsdag?

Vallen in de prijzen in de twijfelachtige categorie 'draaien voor anderhalve man en een paardenkop': Oliver Twizt (***) en DJ Ward (**). Voor DJ Ward, waar we de dag begonnen, is dat niet eens overdreven: het aantal toeschouwers was aanvankelijk op één hand te tellen. Dat DJ Ward, die overigens wel goede nummers draaide, zelf nog niet echt geïnteresseerd leek, had waarschijnlijk dan ook met het gebrek aan publiek te maken. Wij vertrokken, maar DJ Ward bleef vijf uur op het podium staan en zou in die tijd dus wel wat meer publiek lokken. Publiek lokken is ook wat Oliver Twizt deed, al begon ook hij voor een praktisch lege Super You & Me. Fijne set wel, met geslaagde remixen van onder andere Michael Jacksons 'Thriller' en Nirvana's 'Smells like teen spirit'.

Nog meer goede feestjes zo vroeg in de namiddag, in Blue Flame bij Moonflower & Guy'Do (***) bijvoorbeeld. Een gevarieerde set, waarin onder andere Usher, Skrillex en Gotye de revue passeerden, zorgde daarvoor. En de manier waarop het publiek betrokken werd bij Oasis' 'Wonderwall' was gewoonweg leuk.

Omdat een mens af en toe ook nog moet eten -je zou het écht nog bijna vergeten op Tomorrowland, namen we even een pauze voor we terugkeerden naar Blue Flame voor diMaro (***). De man die ook in -onder andere- Carré draait, ging netjes verder waar Moonflower & Guy'Do geëindigd waren. Een aantal nummers kregen we dan ook opnieuw te horen, maar niemand die daarom maalde, want het feest ging gewoon door. Dat het publiek er nog steeds zin in had, werd duidelijk toen diMaro het publiek van links naar rechts liet lopen, de hele tent door.

We stonden daar goed, in de Blue Flame, en waarom zouden we dan weggaan? Hoewel er op de andere podia ook nog zo veel interessants te zien was, bleven we dus toch maar waar we waren, voor Kraantje Pappie (**) en The Flexican ft. Mc Sef (***). Kraantje Pappie bracht het er lang niet slecht vanaf en toonde zich een behoorlijk rapper, maar zijn passage was veel te kort (een goed kwartier) om er veel over te kunnen zeggen. Het feestje dat The Flexican en Mc Sef bouwde, duurde gelukkig wat langer. Een set die meer van hetzelfde bracht en misschien nog nét een tikje beter dan wat we al zagen in de Blue Flame: een geslaagde mix van electro, hiphop en RnB. Hoe laat is het? Juist ja, partytime.

Het echte feest moest toen nog losbarsten en daarvoor moest je aan de Main Stage staan bij Martin Solveig (****). Van begin tot eind zorgde de Fransman die haarbanden weer hip maakte, voor een onvergetelijk feest en net zo veel sfeer. Dat deed hij met eigen nummers, 'Ready 2 go' en 'The night out' bijvoorbeeld, en met andere topnummers als 'No beef', 'Allein allein' en No Doubts 'Don't speak'. Ook 'Niggas in Paris' deed de boel ontploffen. De sfeer was fenomenaal en dat merkte Solveig zelf ook op. Een spontane choreografie werd opgepikt door haast het hele publiek, nog niet vaak gezien. Het slotoffensief was indrukwekkend met het als een hymne meegezongen 'Tonight (we are young)' en feestnummer bij uitstek 'Hello'. Een overdonderende set!

Dimitri Vegas & Like Mike (***) kregen dan ook een euforisch publiek voor zich en daar speelden ze dankbaar op in. Het duo bouwde verder op de toon die Martin Solveig had gezet en gebruikte daarvoor muziek én champagne. Dimitri Vegas & Like Mike speelden een uur lang en haalden daarin zowat alles uit de kast en op het podium. Zo kwam Coone, die je zondag nog op de Q-dance aan het -zwaardere- werk kan zien, mee aan de draaitafel staan voor een sterk slotkwartier.

De sfeer aan de Main Stage was dus erg goed en het was aan Skrillex (***) om dat zo te houden. Eerlijk? Wij waren vooraf niet helemaal zeker of dat hem wel zou lukken, want Skrillex heeft enthousiaste fans, maar minstens net zo felle tegenstanders. Dat een aantal mensen wegging of ging zitten nadat Dimitri Vegas & Like Mike van het podium stapten, deed ook niet meteen het beste vermoeden. Maar, eerlijk is eerlijk: Skrillex slaagde er wel in op z'n minst het merendeel van het publiek voor zich te winnen, met zijn muziek, vuurwerk en een indrukwekkende lasershow. Wij zijn, op evidente afsluiter 'Cinema' na, nog altijd niet wild van Skrillex' geluid en zullen dat allicht nooit echt worden, maar het leek wel te werken zaterdagavond.

Geef ons dan maar Swedish House Mafia (****), de band die voor het laatst aan het touren is. Voor velen was het dan ook de laatste kans om Swedish House Mafia aan het werk te zien en het werd een afscheid in schoonheid. Veel meer hebben we daar eigenlijk niet aan toe te voegen: de set was strak opgebouwd en gevarieerd, de heren van SHM zelf hadden er duidelijk zin in en van het publiek kan je net hetzelfde zeggen. Fenomenale sfeer op en voor het podium en op die manier de ideale afsluiter van alweer een mooie festivaldag.