Tomorrowland 2012: dag 1

Feest, dag 1

Drie dagen, zestien podia en een haast ontelbaar aantal artiesten: wij waren klaar voor een in geen tijd uitverkocht Tomorrowland 2012. Wat ons bijblijft van dag één, behalve dan dat het warm was: een veelheid aan muzikale en andere indrukken.

Omdat Calvin Harris had afgezegd voor Tomorrowland werd de programmatie op de Main Stage een beetje opgeschoven. Zo komt het dat Dave Lambert de Main Stage mocht openen, en dat we daarna Rebecca & Fiona (***) op datzelfde podium aan het werk zagen. De Zweedse vrouwen beseften dat het nog vroeg was, en dat was ook aan de opkomst te zien. Enkel de voorste rijen waren gevuld, maar daar zat de sfeer dan wel goed. Al bij al een goede set, met 'We run the night' als hoogtepunt, al brachten Rebecca & Fiona misschien toch iets te weinig variatie. De talrijke mensen met Zweedse vlaggen - daar zat ongetwijfeld ook de komst van Avicii voor iets tussen - lieten dat echter niet aan hun hart komen en zetten Tomorrowland goed in met Rebecca & Fiona.

Ook in Cafeina was het nog niet bepaald druk toen Mr. Grammy (***) aan zijn set begon. De man draaide al in verschillende Belgische en buitenlandse clubs en heeft dan ook een behoorlijke reputatie opgebouwd. Die reputatie bevestigde hij op Tomorrowland, met een korte maar leuke set. Populaire nummers van onder anderen Miike Snow, Whitney Houston, Gotye en Avicii zorgden voor de nodige variatie, alleen jammer dat de overgangen tussen de nummers niet altijd even geslaagd verliepen.

Steve Aoki (***), de man achter Dim Mak Records, kreeg zowaar een podium tot zijn beschikking, de Dim Mak Fight Club, waar hij zelf stond rond half vijf. Die set, waarin Aoki ook vrienden en labelgenoten op het podium plaatste, was de eerste kans om de Amerikaan op deze editie van Tomorrowland te zien. Aoki sluit zondagavond immers de Main Stage af en dat hij die plek verdient, bewees hij vrijdag alvast. Veel volk én erg warm in de Dim Mak Fight Club, waardoor wij het na een goed half uur voor bekeken hielden. Dat half uur deed echter wel het beste vermoeden voor de rest van de set: het beloofde een broeierig en snikheet feestje te worden, maar wij zijn toch vooral benieuwd naar Aoki op de Main Stage.

Op naar het podium waar later die avond Carl Cox de boel zou afsluiten dan maar, om een stukje van John Digweed (**) mee te pikken. Hij deed zijn best, maar kon niet echt boeien. Het niet zo talrijke publiek genoot eerder van de zon en van mekaars gezelschap dan van de muziek, hoewel John Digweed bij momenten wél strak draaide.

Zo ongeveer halverwege de dag keerden we terug naar Cafeina, waar 2Dirty (**) een feestje op poten trachtte te zetten. Dat lukte bij momenten, al was hun set net iets te wisselvallig om memorabel te genoemd te worden. Net als bij Mr. Grammy waren ook de overgangen van dit duo niet altijd even verzorgd, en dat haalde de sfeer wel wat omlaag.

Dan verging het Sound Of Stereo (***) beter, die het podium overnamen na een schijnbaar geslaagde passage van TAI. Jochen Sablon en Vincent De Boeck, het duo achter Sound of Stereo, hielden het tempo hoog en hadden hun set goed opgebouwd. Gaandeweg kwamen ook meer mensen binnen in de Dim Mak Fight Club, al zat de regen daar misschien ook voor iets tussen.

Over het tempo hoog houden gesproken: meteen na Sound Of Stereo trokken wij richting Main Stage, waar we de rest van de avond zouden blijven. Daar zagen we eerst een uitstekende Fatboy Slim (****) bezig, die de wei echt helemaal meekreeg. Daarvoor haalde de man een arsenaal aan topnummers boven - uiteraard 'Praise you', maar ook nummers als 'California love' en 'Mas que nada' - en ook visueel was de show erg indrukwekkend. Vet feestje.

Dat feestje ging verder met Avicii (****), de Zweed waarop heel wat mensen in het publiek een hele dag gewacht hadden. 'Fade into darkness' zorgde voor een eerste hoogtepunt, in een set die bol stond van de zware beats. Na het vuurwerk rond kwart voor elf ontplofte de boel pas echt, met ook 'Silhouettes' als één van de betere nummers. Naarmate de set vorderde, kwam hét nummer waarop min of meer iedereen zat te wachten dichterbij: 'Levels', of wat had je gedacht? Het nummer werd uiteraard meegescandeerd, net als Avicii's naam kort na zijn auditief én visueel sterke optreden.

De lange, boeiende dag afsluiten deden we met Bloody Beetroots (***), die ondanks hun uitstekende reputatie niet iedereen konden overtuigen om te blijven na Avicii. Nochtans was het wel de moeite, want Bloody Beetroots bevestigden de reputatie die ze hebben opgebouwd. Met nummers als 'Until they kick us out' sloot het duo de eerste dag Tomorrowland in stijl af.