Psych over 9000, Gent

Ge(s)laagd!

Gent heeft er een nieuw festival bij: Psych over 9000. Democrazy en Purple Panda sloegen een zak paddenstoelen en de handen in elkaar en zetten een puike affiche neer voor deze eerste editie. Ons mag je altijd wakker maken voor een beneveld muziekje meer of minder. 

Het blokkenschema dat wij vooraf te zien kregen, liet al duidelijk merken dat er keuzes gemaakt moesten worden. De optredens begonnen kort na elkaar of overlapten een beetje, zodat volledige sets niet altijd zouden kunnen. Een mens komt ook al eens gelijkgezinde warhoofden tegen op zo’n feestje en een omhelzing en een pint horen daar dan bij. Vandaar, dit verslag zal eerder een impressie zijn van onze wandelingen van de Charlatan naar Trefpunt en Afsnis. De Video was ook gastheer voor twee bands maar daar zijn wij zelfs niet geraakt. Erg, we weten het.

We begonnen onze muzikale strooptocht in Afsnis, waar Bear Bones Lay Low de aftrap van de avond gaf. Wij hadden Ernesto González – zo kent zijn moeder hem – al een paar keer live gezien. Tot grote tevredenheid. Hij weet iedere set iets anders uit zijn bakjes te schudden. Dit keer was het een set die met elektronisch gepiel begon waar algauw een ferme tribale beat insloop. Die beat zou het volledige klein uur van zijn optreden worden aangehouden, waarop dan psychedelische lagen werden gebouwd. Dat kunnen sjamanistische stemgeluiden zijn, blieps of ijle synthklanken. De ideale starter vonden wij en we hadden een, door elkaar vloeiend regenboogkleurig vermoeden dat dit wel eens het meest psychedelische optreden van de avond zou worden. We zaten er niet ver naast.

In de Charlatan waren Radar Men from the Moon intussen aan het soundchecken. Deze Eindhovense band bracht een set met een avantgardistische harde mix van postpunk, met momenten dik aangezette beats, stoner en psychedelische rock. Wij dachten dat deze bende enkel instrumentale nummers bracht maar in de Charlatan zette de toetsenist/zanger geregeld zijn keel open voor onheilspellend gezang/geschreeuw. Puike set van muzikanten die technisch onderlegd én recht door zee klonken. Een combinatie die niet elke band zo onder de knie heeft. Dit was het meest dwingende en harde optreden die wij zagen.

Wij konden nog de helft van de set van Mountain Bike meepikken. Sowieso behoren zij tot onze favoriete Brusselaars alhoewel dat hun laatste plaat ons wat op onze honger liet zitten. Ook het optreden was ons iets te braaf, niettegenstaande tegen het einde van de set, met als inzet ‘I lost my hopes in paradise’ hun garagepop ons toch iets strakker tegen de gilet trok.

The Cosmic Dead is een goed georkestreerde ode aan everything psych. De gitaren kletsen alle kanten uit, stuwende drums en bassen en haar en baard in overvloed. Ze zien er daarbij ook nog een beetje gevaarlijk uit. Hun sound refereert naar het beste van Hawkwind, The Heads en alle goeie acidrock die vanaf de jaren zestig werd uitgebracht. Voor iedereen die al eens een harde psychedelische rockplaat oplegt is The Cosmic Dead als thuiskomen bij een goede vriend waar de waterpijp op tafel staat te dampen.

Van The Coathangers konden we ook maar een halve set meepakken maar wat we zagen was een trio dat bij momenten catchy, en bij andere momenten vuige (pop)punk op Trefpunt losliet. Er werd onderling van instrumenten gewisseld op dezelfde manier als de muziek van aanstekelijke poppunk naar vuige riot switchte. Huppelende simpele gitaarlijnen, pompende bas en ritmes uit het boekje. Allemaal simpel, zoals het hoort. We hadden al een grijns op ons wezen. Wel, hij was nog iets groter geworden na deze korte Coathangers-impressie. 

Föllakzoid was de afsluiter van deze eerste Psych over 9000. Volgens on de perfecte keuze. Hun mix van trance, krautrock en techno is minimaal maar uiterst dansbaar. Psychedelisch maar heel behapbaar. Met vooral nummers uit hun laatste album – wat eigenlijk niet veel uitmaakt – zorgden ze voor een laatste uplifting effect. De trance wordt opgewekt door eindeloze herhaling met minimale gitaareffecten. Uitgesponnen, tribaal van karakter maar tegelijkertijd übercatchy. Dat de set van de Chilenen omzeggens niets verschilde van de set die ze bij hun laatste doortocht in Gent speelden, was voor ons althans geen issue.

Een meer dan geslaagde eerste Psych over 9000. Eentje die riep: 'Volgend jaar weer!'