Niet te missen op Klaxon 2016

Bestaat het nog, de underground? En zo ja: wie benoemt dat dan? Wie beschikt over de macht een bepaalde wereld als anders te omschrijven? Als een beweging die onzichtbaar blijft voor de doorsnee sterveling?

De buitenstaander. De mens die niet weet, minder weet. Hij heeft de verantwoordelijkheid om de dingen te benoemen. Vandaag zijn wij die buitenstaander. Ondanks onze onmetelijke kennis, ons leven in dienst van de tekening, strip en haar beoordeling, ondanks dat alles zien we 'Klaxon' als die nieuwe wereld. De plaats waarin de ongebreidelde creativiteit ongegeneerd en ongefilterd naar boven komt.

Niettemin kan je 'Klaxon' omschrijven als een stripfestival. Dat klinkt redelijk normaal – die zijn er overal. Maar laat je niet misleiden. Je zal hier niet vinden wat je doorgaans op deze pagina's besproken ziet. Geen grote uitgaven, geen internationaal gekende namen. 'Klaxon' bestaat voor hen die hun eigen ding doen. Zich niet laten vastpinnen door de gevestigde machten.

Links: 'Bruce' door Liisa Kruusmägi, gemaakt voor 'YumYum'
Rechts: 'Monkey' door Charlotte Dumortier

Uiteraard zal je op het festival menig auteur zien rondlopen. Ze komen hun strips, hun tekeningen en tijdschriften voorstellen. Op de stripbeurs kan je die inkijken en – laten we hopen, want het is voor je eigen welzijn – kopen. Tijdschriften – onder de grond ook wel zines genoemd – gemaakt in kleine oplagen, in eigen beheer, zonder of met weinig steun van het grote geld. Puur omdat de makers hun ei kwijt wilden. Denk aan 'YumYum' – een zine gemaakt door Charlotte Dumortier en Shamisa Debroey. Debroey kwam enkele jaren geleden aan de oppervlakte met haar bij Oog & Blik uitgegeven strip 'Verdwaald'. Volgens ons bij de beste van 2013. De strip is al drie jaar oud, maar Debroey zat niet stil. Haar creatieve drang komt in 'YumYum' naar boven. Een eigenzinnige uitgave, gericht op grafisch experiment, prachtige kleuren. Creatieve vrijheid.

Links: Cover van 'Tieten met haar #1', door Mathilde Vgd
Rechts: Cover van 'Wobby #2', door Marjolein Schalk en Jeroen de Leijer

'YumYum', maar ook 'Cuistax': eveneens felgekleurd experiment in zinevorm. Maar dan voor kinderen. Of het misleidend genaamde 'Tieten met Haar' - het resultaat van een illustratiecollectief uit Gent. En 'Wobby': een volgens de makers ‘lowbudget blad met een lowprofilementaliteit’. De drijvende krachten achter Wobby is Jeroen de Leijer: een man met ervaring. Bijna twintig jaar geleden lanceerde hij samen met de gerenommeerde anarchistische tekenaar Gummbah de zinevoorloper 'De bedenkelijk kijkende grondeekhoorn'. Nu maakt hij 'Wobby', trekt hij de lage landen door met een poppenkastshow gebaseerd op zijn stripfiguur 'Eefje Wentelteefje' én, boven alles, leert hij de naties tekenen. Op 'Klaxon' kan je deelnemen aan de 'Wobby Masterclass', waarin de Leijer toont dat creativeit niet enkel voor de happy few is weggelegd.

Tijdschriften, strips, prenten, een expo. Ga kijken naar originele platen, grafische schilderijen en meer moois. Dieter VDO – van 'Fantomia'-faam – stelt tentoon. Evenals Charlotte Dumortier – wiens 'Monkey' bij het beste hoort van wat we ooit aan een muur zagen hangen. Een expo waar meer eigentijds talent verzameld gaat dan in een gemiddeld museum voor moderne kunst.

Prent uit 'Fantomia', van Dieter VDO

Underground, zo omschreven we het. Maar is het dat wel? We merken dat de underground haar eigen structuren creëert. Kleine uitgeverijen scharen zich achter het talent. Forceren het in de winkel, omdat het fout is de wereld zoveel moois te ontzeggen. Zoals Bries – gesitueerd in Antwerpen, gerund door Ria Schulpen – tevens de drijvende kracht achter dit festival. Bries presenteert op 'Klaxon' haar nieuwste album 'Black Clouds Rolling In – One Sketch A Day', van Liesbeth De Stercke (naast tekenares ook tattoo artist – we geven het maar mee). Ook 'Spotters' wordt voorgesteld. Een strip, gemaakt door Michiel van de Pol, uitgegeven door die andere energetische uitgeverij: 'Scratch'.

Uit 'Black Clouds Rolling In – One Sketch A Day', van Liesbeth De Stercke

De onderwereld zal ons veroveren. Al het grafische geweld – waarvan dit artikel slechts een minieme fractie belicht– moet en zal zijn plaats vinden. En doet dat ook. Misschien wel het beste boek van dit prille jaar is 'Abadaringi'. Het verhaal door Jeroen Janssen over Rwanda, de genocide, mensen. Een boek (of is het een strip?) vol visuele emotie. Het werd onlangs uitgegeven door Oogachtend, kreeg aandacht in de 'echte' kranten en brak door. Ook Jeroen Janssen is op 'Klaxon'. Hij zal vertellen over zijn strip – en dus over zichzelf. We kunnen niet anders dan enthousiast zijn. Niet enkel omdat de tekst omkaderd wordt door de muziek van Jacques Sayiba, maar ook en vooral omdat het verhaal van Jeroen Janssen gehoord moet worden. Een relaas van een leven dat door creativiteit uitgroeit tot iets groots. Iets voor iedereen.

'Klaxon' is daar om je ogen te openen. Kijk, ervaar en be free.


Klaxon 2016:

https://klaxonstripfestival.wordpress.com/

zaterdag 23 april 2016
’t Werkhuys, Zegelstraat 13, 2140 Antwerpen.

illustraties boven en naast artikel © Lukas Verstraete

Uit 'Abadaringi' van Jeroen Janssen