In het spoor van The Durrells

Het vleugje escapisme waar we allemaal wel eens nood aan hebben

We lopen niet warm voor Dassia, en dat ondanks een groot zwak voor badplaatsen waarvan de gloriedagen zich lang voor onze geboorte afspeelden. Die eerste indruk van vervallen koterijen langs een desolate invalsweg, overwoekerde videospelletjes incluis, blijkt ook maanden na ons bezoek moeilijk af te schudden. Het is best confronterend om de gevolgen te aanschouwen van de crisis die - net als elders in Griekenland - genadeloos heeft toegeslagen in Corfu.

Het valt moeilijk te rijmen met de idyllische plekjes die we uit ‘The Durrells’ kennen. Het Britse kijkcijferkanon, waarvan we in september de set bezochten, doet dan ook wonderen voor het toerisme op het eiland. Het ene chartervliegtuig na het andere dropt er Britse toeristen die hopen om de charme en het vleugje escapisme te ervaren, die de exploten van de familie Durrell hun op het kleine scherm bieden.

Hoewel Vlamingen best wel suckers zijn voor het betere kostuumdrama van Engelse makelij, breekt de serie hier weinig potten. Het verhaal van weduwe Louisa Durrell, die midden jaren 30 uit geldnood met haar kinderen naar Corfu verkaste, spreekt nochtans tot de verbeelding en de reeks kan bogen op een sterke ensemblecast. We volgen jongste zoon Gerald terwijl hij zijn eerste stappen als dierenverzamelaar en natuurbeschermer zet, maar net als in de boeken die hij er later over zal pennen (de autobiografische Corfu-trilogie), staan de avonturen van zijn excentrieke familie centraal.

Creatieve manieren om geld te verdienen, de zoektocht naar literaire roem, “de grote liefde” of gewoonweg een plaats in de wereld, de chaos die Geralds steeds uitdijende verzameling dieren met zich meebrengt… de verhaallijnen in ‘The Durrells’ balanceren telkens tussen drama en komedie. Moeilijke onderwerpen worden niet uit de weg gegaan, maar humor in al z’n varianten is alomtegenwoordig.    

Hoofdrolspeelster Keeley Hawes (‘Spooks’, ‘Ashes to ashes’, ‘Bodyguard’) die matriarch Louisa Durrell vertolkt, wijdt het onverhoopte succes van ‘The Durrells’ aan de hoge mate van herkenbaarheid. De thema’s die aangesneden worden – familiale relaties, vriendschap, coming of age, financiële zorgen – zijn inderdaad universeel, terwijl de idyllische setting ervoor zorgt dat kijkers hun eigen beslommeringen even kunnen vergeten en zich kunnen verliezen in de ‘will they, won’t they’-escapades van Louisa en Spiros, haar chauffeur en lokale rots in de branding.

Wie echter als buitenstaander een kijkje achter de schermen gegund is, ziet een andere beslissende factor in deze succesformule: authenticiteit. Cast en crew hebben er misschien net als The Durrells even over gedaan om elkaar op het eiland te vinden, de samenhorigheid is ontegensprekelijk en niet het zoveelste promopraatje. Dat spat ook van het scherm en maakt de vertolkingen – zeker van de jongste acteurs – des te geloofwaardiger.

Hopelijk sluit Vlaanderen alsnog The Durrells in de armen. Het vierde en laatste seizoen, waarin de nakende Tweede Wereldoorlog de familie dwingt om afscheid te nemen van Corfu, gaat op dinsdag 9 april (om 20 uur) van start op BBC First.