Courtisane festival, weekend 1 en 2 april.

De moeite niet om een wekker te zetten, de kracht evenmin. Dat maakte ons net te laat voor Selectie 9, met onder andere 'Saddle sores' van Vanalyne Green, dat naar verluidt spontaan applaus ontving. Spijtig. Maar dat bood ons ondertussen tijd om wat koffie in onze dichtgeslibde ogen te gooien en het programma nog eens gedegen te bestuderen. Of overkauwen welk bericht we juist naar Shareena uit de Audio zouden sturen. Maar Sphinx Café is daarvoor een uitgelezen en ruimschoots verlichte omgeving. Verder maakten nog de klassieker 'Saute ma ville' van de anderhalf jaar geleden jammerlijk gestorven Chantal Akerman en 'Guerillere talks' van Vivienne Dick deel uit van de selectie. Bekijkt u ze gerust zelf (en deel uw mening in de comments)! U vindt een link naar elk van de films onderaan dit artikel. De afsluiter '025 sunset red' (Laida Lertxundi) is vooralsnog jammerlijk onvindbaar online. De zaal in, dan maar!

 

PETER NESTLER 3

Van de vijf selecties die de programmatoren aan Nestler gewijd hebben, sprak deze ons initieel het minste aan. Maar wegens tijdgebrek en conflicterende agenda's waren we hierop aangewezen. 'Ödenwaldstetten' kregen we eerst op ons bord, een portret van een Duits dorp. Het werd een controversiële film indertijd omdat hij nadrukkelijk aandacht had voor het Naziverleden. Voor ons was het echter nog te vroeg om beelden van voornamelijk handwerkslieden op ons af te krijgen, begeleid door de gedachten van een plaatselijke landbouwer. We hadden ook wel liever 'Die Donau rauf', 'Wie macht man Glas (handwerklich)' – prachtige titel – of 'Tod und Teufel' gezien uit andere selecties. Maar bij 'Die Judengasse' kropen we weer wat meer rechtop in onze stoel. Frankfurt kende gedurende 800 jaar een belangrijke joodse gemeenschap, al werd die wel tot driemaal toe ernstig gedecimeerd. De laatste grote schifting geschiedde uiteraard in de jaren 1930. Het joodse getto, de Joodse Steeg genaamd, dat er al die tijd geweest was, werd tussen de jaren 70 en 90 afgebroken en opgeruimd, maar Peter Nestler vond in deze film uit 1988 nog veel sporen van de joodse aanwezigheid en de brutaliteit waarmee hen een genadeslag was toegebracht. Een man uit Israël die tijdig uit Frankfurt was kunnen vluchten langs slechts een handvol nog rechtstaande joodse grafstenen zien wandelen, deed onze nekharen geen deugd. Het daglicht voelde wat fijner aan dan tevoren.

Een beetje Ute Aurand daarna leek ons fantastisch, en dan misschien Selectie 16, twee muzikale films met een uitgesproken politiek karakter. Maar we hadden ons al maanden ervoor geëngageerd voor een quiz. Een quiz. Dat was spijtig. Uitkijken dus naar de zeven selecties op zondag.

 

SELECTIE 17

Omdat we ons tot de ochtend nog kinderlijk hadden zitten verbazen over de mogelijkheden van een VR-bril, geraakten we pas om 16u ter plaatse. Zo konden we wel 'Foyer' meepikken, waarover we het al hadden in onze voorbeschouwing. Bref: Ismail Bahri filmt een blad papier en hij heeft er gesprekken over met voorbijgangers. We probeerden door te bijten, maar onze oogjes vielen onherroepelijk dicht. Niet het einde van de wereld, aangezien de gesprekken ons meer zeiden dan het lichtexperiment op zich. 'Foyer' werd geflankeerd door twee Belgische films. Eerst was er '10th of November | 09:05' van Els Opsomer. Op die dag wordt jaarlijks de dood van Atatürk herdacht in Turkije. Om vijf over negen valt alles even stil. Een levendig plein omringd door vlot verkeer neemt pauze, enkel de reclamepanelen zetten hun carrousel voort, een wondere transformatie. Herman Asselberghs kaart in 'For now' ongeveer alles aan, leek ons. Het is een reis over grote afstanden met beelden van grootsteden tegenover bucolische streken, gestileerde handgebaren, mijmeringen over Walter Benjamin, tijd, afstand... De gefluisterde voice-over stimuleerde onze concentratie wat minder. De film maakte deel uit van een solo-tentoonstelling met dezelfde naam die Asselberghs eerder dit jaar hield in Mechelen. Vraag ons voorlopig echter nog niet om een degelijke kritiek.

SELECTIE 19

Het beste idee was toen om nog enkele uren frisse lucht op te zoeken en alles te zetten op de extra vertoning (de eerste was meteen volgeboekt) van de slotfilm 'Inside the distance' van Elias Grootaers, medeoprichter van Sabzian, een enorm hoogstaand online cinemamagazine. Het is een portret van de Armeense bokscoach Giorgi Shakhsuvarian, die de jonge Gentse bokser Junior Bauwens onder zijn vleugels nam. De 'distance' is de duur van een bokskamp, waarin een bokser zich moet handhaven, maar ook de vele kilometers tot Tbilisi, waar Shakhsuvarian dertien jaar geleden vertrok. Hoe handhaaft hij zich tussen hier en daar, als migrant ontheemd en nooit volledig thuis. Zijn enorme knoesten wijzen de afstand aan op een kaart, het begin en het einde zijn maar de randen van de onmetelijkheid ertussen. Hoewel de boksmetafoor voor het grijpen ligt, trekken we liever eens ons houthakkersrepertoire open: we gingen helemaal voor de bijl. Mooie beelden zonder hol en etherisch te worden, zeer dankbaar subject, meeslepend ritme, wat een afsluiter. Nog een laatste avond de hort op nu met een vol hoofd en een verzacht gemoed.

 

'Saddle sores': https://vimeo.com/61537054

'Saute ma ville': https://www.youtube.com/watch?v=jx2RNzl-p3Q

'Guerillere talks': https://www.youtube.com/watch?v=ucN57uEOsQg