Editors, Sportpaleis

Een avond vol feest en vuurwerk

In een volgepakt Sportpaleis heeft Editors zaterdagavond een geweldige show gegeven. Een mooie mix van oud en nieuw werk, een devoot publiek en de nodige toeters en bellen in de vorm van vuurwerk (al vanaf het eerste nummer) en confetti maakten er een feestelijke avond van.

De Britse groep speelde door de speciale band die ze met Vlaanderen heeft --Editors speelde hier al talloze concerten en benefietoptredens-- een thuismatch in Antwerpen, waar ze haar zesde plaat kwam voorstellen. Dat gebeurde vanop een sober en compact podium met een soort stalen constructie. Openen deed het vijftal met het nieuwe ‘Hallelujah (so low)’, waarna ‘A ton of love’ voor een extra opstoot van energie bij de fans zorgde.

De nieuwe plaat werd op één nummer na integraal gespeeld. ‘Violence’ is een rockalbum met ook dansbare muziek en tijdens het titelnummer (zeker tijdens het tweede deel) waande je je in een discotheek. Later in de set mikten ook ‘Nothingness’ en vooral ‘Magazine’ op de heupen, een mix van een rocknummer en een dansbeat die de zaal op haar kop zette.

‘Violence’ vloeide overigens mooi over in ‘No harm’,  een verstild pareltje van hun vorige plaat ‘In dream’. Na het potige ‘Sugar’ kondigde de lenige zanger Tom Smith een rondje oudere nummers aan, waarna de band ‘Lights’, ‘Munich’ en ‘Blood’ door de versterkers joeg.

Bij de oudere nummers kreeg ‘An end has a start’ een zeer luid applaus en zorgde ‘The racing rats’ voor een kolkend middenplein. Een pakkend moment was toen Smith het in ons land alombekende ’No sound but the wind’ solo met gitaar bracht en dat door de aanwezigen werd beantwoord met duizenden telefoonlichtjes. Het nummer werd trouwens heel even stilgelegd en hernomen. Een gevolg van een foutje of was het de emotie bij de zanger?  Omdat Smith zei “na al die jaren verrassen jullie ons nog, België” gokken we op het tweede.  

Het dynamische nummer ‘Papillon’ --waar wat vuurwerk aan te pas kwam-- kreeg werkelijk iedereen in de zaal mee aan het dansen. Toch was dat deze keer niet het slotnummer van de Britten. Die rol was weggelegd voor de aanzwellende elektronica van ‘Marching orders’. Met confetti die met een machine de zaal werd ingespoten, zette Editors een punt achter een mooi opgebouwd, intens en volgens ons vlekkeloos optreden. 

Details Concerten
Concert datum:
17 maart 2018
Platenfirma: PIAS
Tracks:
  • Hallelujah (so low)
  • A ton of love
  • Darkness at the door
  • Formaldehyde
  • Violence
  • No harm
  • Sugar
  • Lights
  • Munich
  • Blood
  • An end has a start
  • In this light and on this evening
  • Eat raw meat = blood drool
  • Nothingness
  • Belong
  • The racing rats
  • Ocean by night
  • No sound but the wind
  • Cold
  • Magazine
  • Papillon
  • Marching orders