You Me At Six is het Britse antwoord op Amerikaanse groepen zoals Fall Out Boy en All Time Low. De groep kende echter nooit veel succes buiten de landsgrenzen alhoewel ze toch een paar aardige songs uitbrachten. Benieuwd als plaat nummer drie ‘Sinners never sleep’ een breder publiek kan aanspreken.
Het begint alvast goed met opener ‘Loverboy’. Hoewel de intro het ergste deed vermoeden, ontpopt het nummer zich tijdens het refrein tot een melodieus hoogtepunt dat menig publiek aan het begin van een optreden spontaan laat meespringen. Dat het publiek voor het grootste deel bestaat uit tienermeisjes heeft grotendeels te maken met frontman Josh Franceschi. Ons gelijk, want gelukkig brengt You Me At Six ons geen gehoorschade toe (Tokio Hotel, we zijn jullie nog niet vergeten).
‘Bite my tongue’ is een goed voorbeeld van wat de groep allemaal aankan. Mede dankzij de steun van Oli Sykes (Bring Me The Horizon) weten ze netjes de balans te houden tussen hun muziek en het zwaardere werk. Opnieuw een strak refrein dat dagen in ons hoofd bleef steken. Rustiger zijn ‘Crash’, dat zo mooi is als de gelijknamige film en ‘When we were younger’, een triestige song die ook nog eens behoorlijk mysterieus klinkt. Enkel jammer dat de song langer duurt dan zes minuten, waardoor het niet kan blijven boeien en eerder langgerekt aanvoelt. Misschien dat de productie in het vervolg iets meer kan wegknippen?
Over de rest kunnen we jammer genoeg niet meer positief zijn. Goede bedoelingen hoor je bij elke song maar ergens onderweg liep het mis. We hadden het gevoel dat we alles al eens eerder hadden gehoord. De teksten konden dan ook pakken origineler want ze blijven bij onder andere ‘This is the first thing’ genadeloos trouw aan typische liefdesverhalen geschreven door tieners. Dat de teksten ook soms over de dood gaan, bewijst dat de groep ook over zwaardere thema’s kan schrijven, al mocht het allemaal iets gevarieerder en het zingen iets geloofwaardiger.
Bij onze versie zat er overigens een dvd met de ‘Bite my tongue’ documentaire op. Deze bevat zowat het levensverhaal van de groep, hoe ze doorbraken in hun thuisland, hoe de Warped tour lastig kon zijn en hoe ze omgingen met verdriet en afscheid. Interessant om eens te bekijken maar we hebben het ook al bij andere bands gezien en veel meerwaarde heeft het allemaal niet.
You Me At Six heeft met ‘Sinners never sleep’ een aardige plaat geleverd die degelijke songs kent met originele ideeën die jammer genoeg niet altijd tot uiting komen. De faam van de groep mag zich beginnen verspreiden maar ze zullen toch met straffer werk moeten komen om hun Amerikaanse concurrenten het leven zuur te maken. Een middelmatig, maar makkelijk weg te luisteren werkje.
Reageer